Taw Htal Ka Poem
မွ်ေဝသူ ။ ။ ေနာ္မန္
မွတ္ခ်က္ ။ ။ http://www.naytthit.com မွ ကူးယူ မွ်ေဝပါ၏ ။
Saturday, December 6, 2008
ေတာထဲက ကဗ်ာ ( ဖန္မီးအိမ္ကဗ်ာဝိုင္း )
မွ်ေဝသူ ။ ။ ေနာ္မန္
မွတ္ခ်က္ ။ ။ http://www.naytthit.com မွ ကူးယူ မွ်ေဝပါ၏ ။
မ်က္လွည့္ဆရာ စစ္အုပ္စု
န၀တ၊ နအဖ စစ္အုပ္စုအဆက္ဆက္တို႕သည္ ၄င္းတို႕ အာဏာတည္ျမဲေရးအတြက္ ျပည္သူႏွင့္ ကမၻာကို မ်က္လွည့္ျပေလ့ရွိၾကသည္။ သို႕ေပမယ့္ ၄င္းတို႕မ်က္လွည့္ပညာကပဲ မက်ြမ္းက်င္၍လား၊ ျပည္သူလူထုႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းကပဲ ပါးနပ္လြန္းေန၍လားမသိ။ ယင္းတို႕၏ မ်က္လွည့္ျပကြက္မ်ားမွာ ေရွ႕ကဖံုး၊ ေနာက္ကေပၚျဖစ္ကာ ျမင္မေကာင္း၊ ရွဴမေကာင္းျဖင့္ ဇာတ္သိမ္းမလွ ျဖစ္တတ္ေလ့ရွိသည္။
၁၉၈၈ တြင္ မဆလပါတီဇာတ္သိမ္း၍၊ လူထုတိုက္ပြဲ အရွိန္ရလာသည္ကို အာဏာသံုး၍ ရက္ရက္စက္စက္ ျဖိဳခြဲခဲ့ၾကသည္။ ယင္းသို႕ မဆင္မျခင္ ရမ္းရမ္းကားကား ႏိုင္ငံေတာ္ လူသတ္မွဳက်ဴးလြန္မွဳမ်ားေၾကာင့္၊ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ေပၚေပါက္လာသည္။ စစ္ေရးေဒသအသီးသီးတြင္ လက္နက္ကိုင္လွဳပ္ရွားမွဳမ်ား အားေကာင္းလာသည္။ ႏိုင္ငံတကာမွ အာရံုစိုက္မွဳ ျမင့္တက္လာသည္။ ဤသည္ကို ကုစားရန္က န၀တတြင္ မ်က္လွည့္ျပကြက္တခုသာရွိသည္။ ဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲမွဳျဖစ္စဥ္ ၾကားျဖတ္အစိုးရ ဖြဲ႕စည္းျခင္းနည္းလမ္းမ်ားအရ၊တိုင္းျပည္အာဏာကို ေခတၱထိန္းသိမ္းေသာ ၾကားျဖတ္အစိုးရဆိုလွ်င္ ႏိုင္ငံတကာ အာရံုစိုက္မွဳ ေလ်ာ့က်သြားႏိုင္သည္။ လူထု၏ ေတာ္လွန္ေရး အရွိန္ျငိမ္က်သြားႏိုင္သည္။ ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ားအၾကားတြင္ ပလက္ေဖာင္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ တိုက္ပြဲ၀င္မွဳမ်ား ေပၚေပါက္လာမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အင္အားစုမ်ား ျပန္႕က်ဲသြားႏိုင္သည္။ ဤတြက္ကိန္းျဖင့္ န၀တက တရား၀င္ပါတီေထာင္ခြင့္မ်ား ေပးလိုက္သည္။ တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲကို က်င္းပရန္ ေၾကညာသည္။ ျပည္တြင္းအင္အားစုမ်ား ပါတီမ်ား၊ ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥမ်ားႏွင့္ ရွဳပ္ကုန္ၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္မွ ပစ္မွတ္ကို လက္နက္ကိုင္အင္အားစုမ်ားဘက္သို႕ ဦးတည္လိုက္သည္။ စစ္ေရး၊ စည္းရံုးေရး နည္းလမ္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ မီးစတဘက္၊ ေရမွဳတ္တဘက္ လမ္းစဥ္ကို က်င့့္သံုးသည္။ စစ္ဆင္ေရးမ်ား တဘက္က ဆင္ႏႊဲေနစဥ္၀ယ္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားအား စည္းရံုးေရးလုပ္ငန္းမ်ား စတင္လုပ္သည္။ အခြင့္အေရးမ်ားေပးသည္။ ဤနည္းျဖင့္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕မ်ား တဖြဲ႕ျပီး တဖြဲ႕ န၀တေထာင္ေခ်ာက္ထဲ ေရာက္ကုန္ခဲ့ၾကသည္။ ဤသည္ကို ၾကည့္ျခင္းျဖင့္ န၀တ မ်က္လွည့္ျပကြက္က လွပသေယာင္ထင္ရပါသည္။ သို႕ေပမယ့္ မ်က္လွည့္ဆရာစစ္အုပ္စုတို႕၏ ျပကြက္ေၾကာင့္ ကို ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလာဘ္ ထြက္ေပၚလာေတာ့သည္။
န၀တစစ္အုပ္စုတို႕အတြက္ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလာဘ္သည္ ေလာင္းေၾကးၾကီးၾကီးေပး၍ ကစားခဲ့ရေသာ ပြဲတခုသဖြယ္ ျဖစ္သြားခဲ့သည္။ တစညကို မည္သို႕ပင္ အားေပးအားေျမွာက္လုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း၊ လူထု၏ အသဲၾကားက မဲတျပားကို မတားဆီးႏိုင္ခဲ့။ ဤမွာတင္ စစ္အုပ္စုတို႕ မ်က္လံုးျပဴးၾကေတာ့သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပေပးခဲ့သည့္ ဗိုလ္ေစာေမာင္ကို အျမန္ျဖဳတ္ခ်ပစ္လိုက္သည္။ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒေရးရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ဟူ၍ ေၾကညာသည္။ အမ်ိဳးသားညီလာခံက်င္းပသည္။ သို႕ေပမယ့္ ဤမ်က္လွည့္ျပကြက္ကို ျပည္သူႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာက လက္မခံၾက။ စင္ျပိဳင္အစိုးရက ေပၚေပါက္လာသည္။ ေနာက္ဆံုးအႏိုင္ရပါတီကပါ ညီလာခံကို ကန္႕ကြက္လိုက္သည့္ အခ်ိန္က်ေတာ့ နအဖတို႕ ထြက္ေပါက္မဲ့သြားသည္။ အမ်ိဳးသားညီလာခံကို ႏွစ္ရွည္လမ်ားၾကာေအာင္ အခ်ိန္ဆြဲထားသည္။ တစညသည္ ေကာက္ကာငင္ကာ ဖြဲ႕လိုက္ရသည့္ ႏိုင္ငံေရးထိုးစစ္ အဖြဲ႕တခုျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ ပိုမိုအင္အားၾကီးမားသည့္ ႏိုင္ငံေရးထိုးစစ္အဖြဲ႕ တခုဖြဲ႕ရန္ စစ္အုပ္စုတို႕ ယူဆလိုက္ပံုရသည္။ ဤမွာပင္ စစ္အုပ္စုအေတြးထဲသို႕ local people ကို အသံုးျပဳရန္လမ္းညႊန္ထားသည့္ အတိုက္အခံ ေခ်မွဳန္းေရး principle တခုက ၀င္ေရာက္လာခဲ့သည္။ အဆိုပါလမ္းစဥ္ျဖင့္ ၾကံ့ဖြတ္အဖြဲ႕ကို ဖြဲ႕စည္းၾကေတာ့သည္။ တခ်ိန္တည္းမွာပင္ စစ္ေရးထိုးစစ္အျဖစ္ ႏိုင္ငံေရးလွဳပ္ရွားမွဳမ်ား၏ ဗဟိုခ်က္မျဖစ္ေနေသာ မာနယ္ပေလာကို ျမွားဦးလွည့္ေတာ့သည္။ သို႕ေပမယ့္ နအဖ မ်က္လွည့္ျပကြက္မ်ားက သိပ္မထိေရာက္လွ။ အတိုက္အခံမ်ား၏ လက္နက္ကိုင္လွဳပ္ရွားမွဳ စစ္မ်က္ႏွာတြင္အားေလ်ာ့သြားေသာ္လည္း ႏိုင္ငံတကာ စစ္မ်က္ႏွာက ပိုမိုအားေကာင္းလာခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံတကာ၏ အေရးယူမွဳမ်ား အဆက္မျပတ္ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္။ ၉၆ ေက်ာင္းသားလွဳပ္ရွားမွဳမ်ား ေပၚေပါက္လာသည္။ စီအာပီပီ ေပၚထြက္လာသည္။
သို႕ျဖစ္ရာ စစ္အုပ္စုအေနျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာ စစ္မ်က္ႏွာကို ထပ္မံဖြင့္လွစ္ၾကရေတာ့သည္။ ျမန္မာ့အေရး လွဳပ္ရွားသူမ်ားအား ခြဲထုတ္ဖဲ႕ေျခြသည့္ နည္းလမ္းမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးစစ္မ်က္ႏွာ က်ြမ္းက်င္သူ အခ်ိဳ႕အား ေငြေပး၀ယ္၍ ၀ါဒျဖန္႕ခ်ိေရး နည္းလမ္းမ်ားသံုးခဲ့ၾကသည္။ ျပည္တြင္းမွ လူထုကိုလည္း ေန႕စဥ္လုပ္ငန္းတာ၀န္မ်ားျဖင့္ အလုပ္ရွဳပ္ေနေစရန္ အာရံုေေျပာင္းထားသည္။ ခ်ဲထီမ်ား၊ ႏွစ္လံုးထီမ်ားျဖင့္ ေလာင္းကစားဘက္သို႕ အာရံုေရာက္ေနေစရန္ ယုတ္မာစြာ ၾကံစည္ၾကသည္။ ၁၉၉၆ မွ ၂၀၀၀ အထိ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေက်ာင္းရက္ရွည္ပိတ္၍ ေက်ာင္းသားမ်ိဳးဆက္ကို ခါးဆက္ျဖတ္လိုက္သည္။ တကၠသိုလ္မ်ားကို ေ၀းလံေသာ ေနရာမ်ားသို႕ ေျပာင္းေရႊ႕သည္။ အဆိုပါတကၠသိုလ္သစ္မ်ားသို႕ သြားရာလမ္းတေလွ်ာက္တြင္ တံတားၾကီးမ်ား ထားရွိျခင္းမွာ စစ္ဗ်ဴဟာက်က် ျပဳလုပ္ထားၾကျခင္းျဖစ္သည္။ လူထုႏွင့္ ေက်ာင္းသားကို ပညာပါပါျဖင့္ ခြဲထုတ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ေထာက္လွမ္းေရးၾကိဳးကိုင္ဂ်ာနယ္မ်ား၊ ရုပ္ျမင္သံၾကားလိုင္းသစ္မ်ားျဖင့္ လူထု၏ ႏိုင္ငံေရးအသိစိတ္ကို ခ်ိဳးႏွိမ္ပစ္လိုက္ၾကသည္။ ထိုသို႕ယုတ္မာေသာ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ မ်က္လွည့္ျပထားသည္ကို ေအာင္ျမင္ျပီဟု ယူဆေသာအခါ၌ လူထုေခါင္းေဆာင္ကို လႊတ္ေပးလိုက္သည္။ ဤမွာတင္ စစ္အုပ္စုမ်က္လွည့္ဆရာတို႕ ၄င္းတို႕ ျပပြဲမေအာင္ျမင္ေၾကာင္း သိလိုက္ရျပန္သည္။
ေတာေရာ၊ ျမိဳ႕ပါမက်န္ ျပည္သူလူထု၏ ရင္ထဲမွ သေဘာထားဆႏၵမ်ားမွာ ေပ်ာက္ကြက္သြားျခင္း မရွိခဲ့။ ၂၀၀၂၊ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ကာလ လူထုေခါင္းေဆာင္၏ ျမန္မာျပည္အႏွံ႕ခရီးစဥ္မ်ား ျခိမ့္ျခိမ့္သဲ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေလသည္။ စစ္အုပ္စုထဲတြင္လည္း အေျပာင္းအလဲ လုပ္လိုသူမ်ား၏ လွ်ိဳ႕၀ွက္ၾကံစည္ခ်က္မ်ားက ေပၚထြက္လာသည္။ လူထုေခါင္းေဆာင္အင္အားစုႏွင့္ အဆိုပါအင္အားစုတို႕ ေပါင္းစည္းသြားပါက အက်ပ္အတည္းျဖစ္ေတာ့မည္ကို စစ္အုပ္စုတို႕သေဘာေပါက္ၾကသည္။ သို႕ျဖစ္၍ လူထုေခါင္းေဆာင္ အင္အားစုေခ်မွဳန္းေရး၊ အေျပာင္းအလဲအတြက္ လွ်ိဳ႕၀ွက္ၾကံစည္ေနေသာ စစ္အုပ္စုဂိုဏ္းသားေခ်မွဳန္းေရး စသည္မ်ား ေပၚေပါက္လာေတာ့သည္။ လမ္းျပေျမပံု အဆင့္ခုနစ္ဆင့္ကို ဒံုးစိုင္း၍ အေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကေတာ့သည္။ အမ်ိဳးဖ်က္ညီလာခံကို အျပီးသတ္ၾကေတာ့သည္။ ဒီမိုအင္အားစုမ်ား အေတြးအေခၚရွဳပ္ေထြးေစရန္ ျမွားဦးလွည့္ၾကေတာ့သည္။ တတိယအုပ္စုဆိုသူမ်ား ေပၚေပါက္လာသည္။ နအဖႏွင့္ အတိုက္အခံမ်ား တိုက္ပြဲျဖစ္၍ လူထုမွ ၾကားေနေစရန္ လွံဳ႕ေဆာ္သည့္ ၾကားေနအုပ္စုမ်ား ေပၚထြက္လာသည္။ ျပည္သူႏွင့္ အာဏာရွင္အစိုးရၾကားမွ တိုက္ပြဲသ႑ာန္ကို အသြင္ေျပာင္းရန္ နည္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ ၾကိဳးစားၾကေတာ့သည္။
သို႕ေပမယ့္ လူထု၏ ေတာ္လွန္ေရးအရွိန္ကား ျပဳတ္က်မသြားခဲ့။ မ်က္လွည့္ဆရာတို႕ ရွံဳးၾကျပန္ေလျပီ။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးၾကီးတြင္ လူထုႏွင့္ အာဏာရွင္တို႕ ရန္စည္း၊ ငါစည္းျပတ္သြားသည္။ ပါးစပ္မွ ဖြင့္မေျပာေသးလွ်င္သာရွိမည္။ စစ္အုပ္စုဆိုသည္ကို အလြန္ပင္ ခါးသီးရြံရွာေနေသာ စိတ္မ်ားက ျမန္မာအားလံုး၏ ရင္ထဲတြင္ ရွိေနၾကျပီ။ ေရရွည္ဆိုလွ်င္ လူထုတိုက္ပြဲၾကီး အရွိန္အဟုန္နဲ႕ ေပၚေပါက္လာေတာ့မည္ကို စစ္အုပ္စုတို႕ စိုးရိမ္လာၾကသည္။ သို႕ျဖစ္ရာ လက္နက္ကိုင္အင္အားစုမ်ားကို အျပီးသတ္ထိုးစစ္ဆင္ေရးစီမံခ်က္အား အေကာင္အထည္မေဖာ္ၾကေတာ့ပဲ၊ Referendum ကိစၥႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥကို ေဇာင္းေပးလိုက္ၾကသည္။ လူထုအရွိန္ကို ေခတၱေလ်ာ့က်သြားေစရန္ အာရံုေျပာင္းလိုက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံတကာကို မ်က္လွည့္ျပရန္ ၾကံစည္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ သို႕ေပမယ့္ အေျဖရလာဘ္သည္ တရားမွ်တေသာ ရလာဘ္တခုမဟုတ္ေၾကာင္း အားလံုးက သေဘာေပါက္ေနခဲ့ၾကသည္။ နာဂစ္မုန္တိုင္းတြင္ စစ္အုပ္စုတို႕၏ အသံုးမက်ေသာ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္မွဳ စြမ္းရည္ကိုလည္း ျမင္ေနၾကျပီးျဖစ္သည္မို႕ စစ္အုပ္စုသိကၡာက အလြန္အမင္း က်ဆင္းေနခဲ့ျပီ။
ယခု ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ကား စစ္အုပ္စုတို႕၏ မဲျပာပုဆိုး မ်က္လွည့္ျပကြက္မ်ားထဲမွ တခုသာ ျဖစ္ေလသည္။ သို႕ေပမယ့္ ယခုမ်က္လွည့္ျပကြက္ကိုေတာ့ အားလံုးသတိျပဳၾကရမည္ျဖစ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ စစ္အုပ္စုသည္ ယင္းတို႕ အင္မတန္ေၾကာက္ေသာ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလာဒ္ကို ေခ်ဖ်က္ႏိုင္ရန္ ရည္ရြယ္ထားသည့္ ပြဲျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံတကာစစ္မ်က္ႏွာထိုးစစ္၊ ၀ါဒျဖန္႕ခ်ိေရးထိုးစစ္မ်ားကိုလည္း အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ေနၾကသည္။ ဒီမိုအင္အားစုမ်ားအား ဖဲ႕ေျခြေရး၊၊ အတိုက္အခံႏွင့္ လူထုအား ခြဲထုတ္ေရးလမ္းစဥ္မ်ားကိုလည္း တစိုက္မတ္မတ္ျပဳလုပ္ေနၾကသည္။ သို႕ရာတြင္ ဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲမွဳျဖစ္စဥ္ဆိုသည္မွာ စီးပြားေရးဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မွဳ၊ လူထုလူတန္းစားကြဲျပားမွဳမ်ားတြင္ အလယ္အလတ္လူတန္းစား တိုးတက္မ်ားျပားလာမွဳ၊ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္သည့္ ႏိုင္ငံေတာ္ျဖစ္တည္မွဳႏွင့္ political institutions မ်ားရွိမွဳ၊ Civil Society အားေကာင္းမွဳ၊ ႏိုင္ငံေရးယဥ္ေက်းမွဳႏွင့္ အေတြးအေခၚ၊ International engagements စသည့္ Explanatory factors ေျခာက္ရပ္အေပၚတြင္ မူတည္ပါသည္။
ထိုအခ်က္မ်ားႏွင့္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး ေျခအေနႏွင့္ နအဖဖြဲ႕စည္းပံုကို ခ်ိန္ထိုးၾကည့္ပါက ေရြးေကာက္ပြဲျပီး၍ အရပ္သားအစိုးရတက္လာမည္ မွန္ေသာ္လည္း ထိုအရပ္သားအစိုးရကို ၾကိဳးကိုင္မည့္သူမ်ားမွာ စစ္အုပ္စုသာျဖစ္ျခင္း၊ အမတ္၀င္ေရြးရန္ နအဖတို႕ စီမံေရြးခ်ယ္ေနသူမ်ားမွာ စစ္အုပ္စုၾကိဳးဆြဲ စီးပြားေရးသမားမ်ားႏွင့္ ၾကံ့ဖြတ္၊ စြမ္းအားရွင္မ်ားျဖစ္ျခင္း၊ ေရြးေကာက္ပြဲကို အေျခခံျပဳလုပ္မည့္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတြင္ ဒီမိုကေရစီနည္းလမ္းမက်ေသာ အခ်က္မ်ားစြာ ပါ၀င္ေနျခင္း၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားအား လက္ရွိစစ္အုပ္စု၀င္မ်ား၏ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္မ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္သူမ်ားမွသာ ဦးေဆာင္လုပ္ျခင္း၊ Civil Society ထြက္ေပၚမွဳကို ထိန္းခ်ဳပ္မွဳမ်ားစြာရွိျခင္း၊ အလယ္အလတ္လူတန္းစား မထြက္ေပၚပဲ နအဖႏွင့္ ဆက္စပ္သူမ်ားသာ ခ်မ္းသာသထက္ခ်မ္းသာလာ၍ ျပည္သူလူထုမွာ ဆင္းရဲသထက္ဆင္းရဲေနျခင္း၊ Intra- state conflicts မ်ားကို ေျဖရွင္းႏိုင္မည့္ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႕စည္းပံုမရွိျခင္း၊ ႏိုင္ငံေရးယဥ္ေက်းမွဳႏွင့္ အေတြးေခၚမ်ား မျပန္႔ပြားေစရန္ နည္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားျခင္း စသည္တို႕ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲမွဳျဖစ္စဥ္မွာ မည္သို႕မွ် ေအာင္ျမင္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ပါ။
ျမန္မာ့ေရးရာ ျပႆနာမ်ားကို မ်က္လွည့္ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားႏွင့္ မေျဖရွင္းႏိုင္ပါ။ ေျဖရွင္းႏိုင္မည့္ နည္းလမ္းမ်ားမွာ ဒီမိုကေရစီနည္းလမ္းက်ေသာ ဖြဲ႕စည္းပံု၊ ဒီမိုကေရစီနည္းလမ္းက်ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ၊ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးတို႕၏ တန္းတူညီမွ် အခြင့္အေရးကို အာမခံေပးႏိုင္ေသာ ဖဒရယ္ျပည္ေထာင္စုစနစ္၊ မွန္ကန္တိက်ေသာ စီးပြားေရးေပၚလစီ၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာ ႏိုင္ငံျခားေရးေပၚလစီ၊ ေအာင္ျမင္ေသာ ႏိုင္ငံတကာကုန္သြယ္ေရး၊ ႏိုင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးျပဳလုပ္ေသာ လူမွန္ေနရာမွန္ တပ္မေတာ္၊ တိုးတက္ေသာ ႏိုင္ငံေရးယဥ္ေက်းမွုဳႏွင့္ အေတြးအေခၚရွိသည့္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း၊ လူတိုင္းအတြက္ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးစနစ္ စသည္မ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။ ဤနည္းလမ္းမ်ားကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္မွာကလဲ ျမန္မာ့ေျမေပၚတြင္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေရာ၊ စစ္အာဏာရွင္ ရုပ္ေသးၾကိဳးဆြဲစနစ္ေရာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွသာ မွန္မွန္ကန္ကန္၊ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ျဖစ္လာႏိုင္ပါသည္။သို႕ျဖစ္ရာ ျမန္မာ့ျပႆနာ၏ အရင္းခံမွာ မ်က္လွည့္ဆရာ စစ္အုပ္စုတို႕သာ ျဖစ္ပါသည္။ စစ္အုပ္စုရွိေနသေရြ႕ ေအးခ်မ္းသာယာေသာ ေခတ္မွီဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္သည့္ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ဆိုသည္မွာ မည္သို႕မွ် ျဖစ္လာႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါ။
သို႕ျဖစ္၍ ျပည္တြင္းျပည္ပ အတိုက္အခံအင္အားစုမ်ားအပါအ၀င္ ျပည္သူလူထုတရပ္လံုးမွ မ်က္လွည့္ဆရာ စစ္အုပ္စုအား ၀ိုင္း၀န္းတိုက္ဖ်က္၍ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ခ်ဳပ္ျငိမ္းသည့္၊ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ရွင္သန္ေပၚထြန္းသည့္၊ အမ်ိဳးသားတန္းတူညီမွ်ေရး၊ ေသြးစည္းေရးႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ရွိသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သစ္ၾကီးကို တည္ေဆာက္ၾကပါစို႕ဟု တိုက္တြန္းေရးသားလိုက္ရေပသည္။
ခင္မမမ်ိဳး
မွ်ေဝသူ ။ ။ ေနာ္မန္
မွတ္ခ်က္ ။ ။ http://khinmamamyo.blogspot.com မွ ကူးယူ မွ်ေဝပါ၏ ။
လက္ဆင့္ကမ္းေပးပါ
လက္ဆင့္ကမ္းေပးပါ
["[ဥာဏ္]"] hello
["[ဥာဏ္]"] life is beauty ) ဆိုတဲ့mail ၀င္လာရင္ Delete လုပ္လိုက္ပါ။
လုံး၀(လုံး၀)မဖြင့္ၾကည့္ပါနဲ႕ ခင္ဗ်ားတို႕ password ခိုးသြားလိမ့္မယ္။
(နီးစပ္ရာကိုလက္ဆင့္ကမ္းလိုက္ပါ) အားလုံးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
If u get ( "nyan " hello "life is beauty" ) mail , don't open it!
It's better to delete that mail ..
Because ur mail password may be hacked/ stolen.
မွ်ေဝသူ ။ ။ ေနာ္မန္
မွတ္ခ်က္ ။ ။ http://nyeinsuu.blogspot.com မွ လက္ဆင္႔ကမ္းမွ်ေဝပါသည္။
Friday, December 5, 2008
အေတြးအေခၚ အ႐ႈပ္အေထြးေတြကို ဖယ္ရွားပစ္ၾကစို႔
နအဖစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ ဘာေၾကာင့္ ဒါေလာက္ ေသြး႐ူးေသြးတန္းႏိုင္ေနရတာလဲ။ အိုင္တီနည္းပညာအေပၚ ဘာေၾကာင့္ ဒါေလာက္ အၿငိဳးအေတးႀကီးေနရတာလဲ။ ၈၈မ်ိဳးဆက္နဲ႔ ေက်ာင္းသားလူငယ္ အင္အားသစ္ေတြကို ဘာေၾကာင့္ ဒါေလာက္ နာၾကည္းေနရတာလဲ။
ဘာကိုအေၾကာက္ႀကီးေၾကာက္ေနတာလဲ။
နအဖရဲ႕လုပ္ပံုကိုင္ပံုေတြေၾကာင့္ လူတိုင္းရဲ႕ေခါင္းထဲမွာ ေမးခြန္းထုတ္စရာေတြ တသီႀကီး ေပၚေပါက္လာပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဒီစစ္အာဏာရွင္ေတြကို မုန္းတီးရြံရွာတာနဲ႔ပဲ ဒင္းတို႔က (၆၅) ႏွစ္ ခံမွာမို႔လားလုိ႔ ေမးခြန္းထုတ္ၿပီး ျပန္ေျပာၾကပါတယ္။ မခံမရပ္ႏိုင္တာကေတာ့ တကမာၻလံုးပါပဲ။
ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ နအဖဟာ ဒီလူေတြအေပၚ အခုလို အျပစ္ဒဏ္ႀကီးေတြ ခ်လိုက္ျခင္းအားျဖင့္ သူတို႔ရဲ႕နန္းသက္က ဘယ္ႏွႏွစ္ပဲခံခံ၊ အနည္းဆံုး (၆၅) ႏွစ္ေတာ့ ဒီလူေတြနဲ႔ ရန္သူပဲလို႔ ေၾကညာလိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလူေတြရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ ဧရာမ အမ်ားစုျပည္ သူလူထုႀကီးရွိေနတယ္ဆိုတာကို ဒီနအဖ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ မသိတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ ေၾကာင့္ သူတို႔ဟာ ဒီျပည္သူလူထုႀကီး တရပ္လံုးနဲ႔လည္း အနည္းဆံုး (၆၅) ႏွစ္ေတာ့ ရွားေစာင္းေစးနဲ႔မ်က္ေခ်းပဲလို႔ ေၾကညာလိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။ တနည္း ထပ္ေျပာရရင္ ဒင္းတို႔ဘက္က ေသခန္းျပတ္ ေၾကညာတာပါပဲ။
စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ ျပတ္သားမႈကို အသိအမွတ္ျပဳၾကရမွာပါ။ တပါတည္းမွာ ကိုယ့္ဘက္ကလည္း ျပတ္သားၾကဖို႔လိုပါတယ္။ ဒီလို တဖက္က ျပတ္ျပတ္သားသား ေၾကညာေနခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ဘက္ကအေလွ်ာ့ေပးၿပီး သူတို႔အစီအမံအတိုင္း လုိက္လုပ္ဖို႔ ေျပာသံေတြ အခုအခါမွာ အေတာ္ေလးၾကားေနရပါတယ္။ အံ့ၾသစရာပါ။ အခုေနာက္ဆံုး ေထာင္ဒဏ္ခ်မႈေတြကိုၾကည့္ရင္ စစ္အာဏာရွင္မ်ားရဲ႕ ပင္ကိုယ္လကၡဏာဟာ တစက္ေလးမွ ေျပာင္းမသြားေၾကာင္း၊ ရွစ္ေလးလံုးကာလတုန္းကနဲ႔ အတူတူသာျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားလွပါတယ္။ ဒါျဖင့္ရင္ အခုအခါမွာ ဘာေၾကာင့္ ဒင္းတို႔ကို ရွစ္ေလးလံုး ကာလတုန္းကလို သေဘာမထားႏိုင္ရမွာလဲ။ ဒင္းတို႔လက္ေတြဟာ အရင္တုန္းက ေပက်ံခဲ့တဲ့ေသြးေတြ ေျခာက္ဖို႔ ေနေနသာသာ တိုးလို႔သာ ေပက်ံလာေနပါတယ္။ ဒါေတြကိုသိရက္နဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ နအဖကို ထိပ္တိုက္မရင္ဆိုင္ဖို႔ ေျပာေနၾကတာလဲ။ ေၾကာက္တတ္ရင္ ဝန္မကင္းဘူး၊ ဝန္ပိတယ္ဆိုတာဟာ ေရွးက လူႀကီးေတြ သူတို႔ရဲ႕အေတြ႕အႀကံဳ၊ သင္ခန္းစာေတြအရ အစဥ္အဆက္ေျပာခဲ့ၾကတဲ့ စကားျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္အင္အားကို ကိုယ့္ျပည္သူလူထုအေပၚမွာ မူတည္ၿပီး တြက္ဖို႔လိုပါတယ္။ တိုင္းတပါးက အေျခအေနတခုအေပၚ မူတည္ၿပီးတြက္ရင္ အစြယ္ျပဴးျပဴး စစ္ဘီလူးႀကီးကို (၁၃) ႏွစ္သား လူရည္ခၽြန္ေက်ာင္းသားေလးလို ျမင္လိုက္၊ ရေသ့ရဟန္းလိုျမင္လိုက္၊ သူခိုးၾကမ္းပိုးလို ျမင္လိုက္၊ အမ်ဳိးမ်ဳိး ျမင္မိေနမွာပါပဲ။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ေၾကာက္ တာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လက္ေလွ်ာ့တာတမ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ ဗမာျပည္ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးဟာ ဒီအေျခအေနမွာ လက္ေလွ်ာ့တာ၊ လက္နက္ခ်တာေတာင္ နအဖက အသိအမွတ္ျပဳခ်င္မွ ျပဳတယ္ဆိုတာကို မေမ့ဖို႔လိုပါတယ္။ လက္နက္ခ်ခ်င္လို႔၊ တဖ်ာစာေလာက္ေလးရရင္ေတာ္ပါၿပီလို႔ ေျပာေန၊ အခ်က္ျပေနသူေတြ နည္းတာ မွတ္လို႔။ နအဖက ဖုတ္ေလတဲ့ ငပိရွိတယ္လို႔ေတာင္ သေဘာမထားဘူးမဟုတ္ လား။ သူ႔အနားမွာ မူလလက္ေဟာင္း လက္နက္ခ်ႀကီးေတြျပည့္လို႔ပါ။
ေနာက္ အခုတေလာ အေျပာမ်ားေနၾကတဲ့ကိစၥတခုက ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ပါတယ္။ နအဖအစီအစဥ္အတိုင္း ဒီေရြးေကာက္ပြဲသာ ျဖစ္ေပၚသြားလို႔ကေတာ့ ၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္လည္း ဖ်က္သိမ္းၿပီးျဖစ္သြားမယ္၊ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုႀကီးလည္း သိပ္ေနာက္ ဆုတ္သြားမယ္ဆိုတဲ့သေဘာမ်ိဳး ေျပာသူ တခ်ဳိ႕ရွိပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြဟာ ကိုယ့္လုပ္ငန္းစဥ္ကို နအဖရဲ႕လုပ္ငန္းစဥ္အေပၚမွီၿပီး ခ်မွတ္ေနလို႔မျဖစ္ပါဘူး။ ကိုယ့္အစီအစဥ္ နဲ႔ ကိုယ္သြားရမွာပါ။ နအဖက သူတို႔ရဲ႕ဖြဲ႕စည္းပံုအတြက္ ဆႏၵခံယူပြဲလုပ္ တယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ကအဲဒီဟာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ လုပ္စရာရွိတာကိုလည္းလုပ္၊ ကိုယ့္လုပ္ငန္းစဥ္အရ လုပ္စရာ ရွိတာကိုလည္းလုပ္။ နအဖက ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္တယ္ဆိုရင္ ကိုယ္က သူတို႔ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ လုပ္စရာရွိတာကိုလည္းလုပ္၊ ကိုယ့္လုပ္ငန္းစဥ္အရ လုပ္စရာရွိမွာကိုလည္း လုပ္ဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္ရပါမယ္။ လက္နက္နဲ႔ အာဏာရွိေနမွေတာ့ ဒီႏိုင္ငံမွာ သူတို႔ဟာ ဒီလိုသဏၭာန္ပိုင္း ဆိုင္ရာေတြကို လုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္လို႔ ရေနမွာပါပဲ။ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ စၾကာဝေတး နတ္မင္းႀကီးလို႔ ေၾကညာလည္း ရေနမွာပါပဲ။ အဲဒါေတြကိုၾကည့္ၿပီး ကိုယ့္ဘက္ က စိတ္ပ်က္ေန၊ စိတ္ဓာတ္က်ေနလို႔ မျဖစ္ပါဘူး။ ျပႆနာရဲ႕ အခရာဟာ အာဏာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို နအဖစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္လို႔ အဲဒီအတြက္ တစိုက္မတ္မတ္၊ ကိုယ္ဖိရင္ဖိလုပ္ေနတာ ေအာင္ျမင္သေလာက္ ေအာင္ျမင္ေနတယ္လို႔ ေတာင္ ေျပာရင္ရမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြထဲမွာ ဒါကို သေဘာမေပါက္တဲ့လူေတြမ်ား ရွိေနေသးသလား စဥ္းစားစရာျဖစ္ေနပါတယ္။
“က်ေနာ္၊ က်မတို႔က အာဏာလိုခ်င္လို႔ မဟုတ္ပါဘူး” ဆိုတဲ့ စကားမ်ားကို ခံုခံုမင္မင္ေျပာေနသူေတြ မၾကာခဏ ေတြ႕ေနရပါတယ္။ အမွန္ပါပဲ။ ကိုယ့္အတြက္၊ ကိုယ့္တဦးခ်င္း အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ အာဏရယူဖို႔ လံုးပန္းတယ္ဆိုတာေတာ့မေကာင္းပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ နအဖ စစ္အာဏာရွင္ေတြ အာဏာလက္လြတ္သြားေအာင္၊ အနည္းဆံုး စစ္တန္းလ်ား ျပန္သြားေအာင္ေတာ့ လုပ္ရမွာပါ။
တခ်ဳိ႕ကေတာ့လည္း ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုကိစၥတုန္းက နအဖက (၉ဝ) ရာ ခုိင္ႏႈန္းေက်ာ္ ေထာက္ခံမဲရေအာင္ လုပ္သြားတာကိုၾကည့္ၿပီး ဒီ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကို တိုက္ပြဲဝင္ခ်င္စိတ္ ကုန္ေနပါတယ္။ နအဖသာ ေရြးေကာက္ပြဲကို ေအာင္ျမင္စြာလုပ္ႏိုင္ရင္ သြားပါၿပီလို႔ သေဘာထားေနၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ နအဖရဲ႕ အစီအစဥ္ထဲမွာ ဝင္သာေပါင္းလိုက္ၾကစို႔ လားဆိုတာမ်ဳိး တရားထူေထာင္ၾကပါတယ္။ ဒီအယူအဆအတိုင္းလုပ္ဖို႔အတြက္ အေၾကာင္းေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးလည္း ျပၾကပါတယ္။ ဒီလိုေျပာလာရင္ သမိုင္းတေလွ်ာက္ က်ဆံုးသြားတဲ့၊ ေနာက္ၿပီး ေထာင္ထဲေနခဲ့တဲ့၊ ရွိေနၾကတဲ့လူေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ပါလို႔ေျပာခ်င္ပါတယ္။ တကယ္က ဒီေနရာမွာလည္း ျပႆနာက အထက္မွာေျပာခဲ့သလို ကိုယ့္ေသနဂၤဗ်ဴဟာနဲ႔ ကိုယ္ခ်ီတက္ဖို႔အတြက္ ကိုယ့္မွာ လက္ေတြ႕လုပ္ငန္း စီမံကိန္း ရွိမရွိဆိုတာပါပဲ။ ကိုယ့္စီမံကိန္း၊ ကိုယ္ေသနဂၤဗ်ဴဟာရွိလို႔ကေတာ့ သူလည္းသူလုပ္စရာရွိတာလုပ္၊ ကိုယ္လည္း ကိုယ္လုပ္စရာရွိတာ လုပ္ျဖစ္မွာပါ။ ဒီလိုလုပ္ရင္းနဲ႔ သူ႔ေျခလွမ္းအမွားကို ကိုယ္ကအျမတ္ထုတ္ ႏိုင္ဖို႔ပဲ အေရးႀကီးပါတယ္။ အမွန္ပါပဲ၊ ဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ သူကလုပ္ခ်င္သလိုလုပ္မွာပါ။ ညစ္နည္းပေဒသာနဲ႔ အညစ္သရဖူေဆာင္းမွာပါ။ ကိုယ္ကေတာ့ ဒီအထဲကပဲ ကိုယ့္အတြက္ ဘာအျမတ္ထုတ္ႏိုင္လဲ စဥ္းစားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ႀကံလည္းႀကံဆရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ပိုအံ့ၾသစရာေကာင္းတဲ့ အယူအဆတခုလည္း ေတြ႕ေနရပါေသး တယ္။ တခ်ဳိ႕လူေတြရဲ႕အဆိုမွာ အတိုက္အခံေတြကိုက ေခါင္းမာလြန္းလို႔၊ အေလ်ာ့အတင္း မလုပ္တတ္လို႔၊ ႏိုင္ငံေရးပါး မဝလို႔ ဆိုသလို ကိုယ့္ဘက္ကိုယ္ ျပန္နင္းလာတာေတြ ပါေနပါတယ္။ ဒိအရင္ကေတာ့ အခုအဲဒီလိုေျပာေနသူေတြရဲ႕ ဆရာ့ ဆရာမ်ားက လက္နက္နဲ႔ အသတ္ခံေနရသူမ်ားဘက္က လက္နက္နဲ႔ မတုံ႔ျပန္ဖို႔ (အၾကမ္းမဖက္ဖို႔) ဆံုးမၿပီး လက္နက္ ကိုင္သူေတြကို ဆိုင္ရွင္လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ အခုလည္း နအဖကို စားပြဲေပၚမွာ ေတြ႕ဆံုတဲ့နည္းက လြဲလို႔ တျခားနည္းနဲ႔ မရင္ဆိုင္ဖို႔၊ တနည္းမဆန္႔က်င္ဖို႔ သတိေပးေနၾကပါတယ္။ နအဖဘက္က စားပြဲေပၚမွာေတြ႕ဆံုတဲ့ နည္းကလြဲၿပီး ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္၊ သတ္ျဖတ္၊ အကုန္လုပ္ေနတာ ေတြကိုေတာ့ သူတို႔ဘာမွမေျပာၾကဘူး။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာ အေတြးအေခၚ ႐ႈပ္ေထြးမႈေတြေပၚေပါက္ တာဟာ မဆန္းပါဘူး။ ဒီလို အ႐ႈပ္အေထြးေတြေပၚလာရင္ ျပည္သူလူထုကိုျပန္ငဲ့ၾကည့္၊ အာဇာနည္ေတြကို ျပန္စဥ္းစား၊ ကိုယ့္ရပ္တည္ခ်က္ကို ၿမဲၿမံေအာင္လုပ္ၿပီး အေျဖရွာရမွာ ျဖစ္ ပါတယ္။ ရန္သူကို ပိုမတြက္ဖို႔၊ ေလွ်ာ့မတြက္ဖို႔ဟာ အေရးအႀကီးဆံုးပါပဲ။
ရဲေဘာ္ဖုိးသံေခ်ာင္း (၂ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၀၈)
မွ်ေဝသူ ။ ။ ေနာ္မန္
မွတ္ခ်က္ ။ ။ http://www.khitpyaingnews.org မွ ကူးယူ မွ်ေဝပါ၏ ။
လူထုေခါင္းေဆာင္ကို ၀န္းရံေရး
တုိက္ပြဲႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ပါတီႏိုင္ငံေရးမွ အေျခခိုင္ေသာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ဆီသို႔ ( ၂ )
လူထုေခါင္းေဆာင္ကို ၀န္းရံေရး
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
(၂၀၀၇ခုႏွစ္ မတ္လထုတ္ ေခတ္ၿပိဳင္ဂ်ာနယ္တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည့္ ေဆာင္းပါးျဖစ္ပါသည္)
မလြတ္ေျမာက္ေသးတဲ့ တိုင္းျပည္ေတြရဲ႕ တိုက္ပြဲႏိုင္ငံေရးကာလေတြမွာ တိုက္ပြဲထဲကေန လူထုေခါင္းေဆာင္ ေတြ ေပၚထြက္လာစျမဲပါပဲ။ လူထုေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ လူထုက နာမည္သိ႐ံုပဲသိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ကို ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ရင္ထဲအသည္းထဲက တကယ့္ကို ယံုၾကည္ကိုးစားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္မ်ဳိးကို ဆို လိုတာပါ။ ယံုၾကည္ကိုးစားတယ္ ဆိုရာမွာလည္း သူသာလွ်င္ တိုင္းျပည္ကိုလြတ္ေျမာက္ေအာင္ လမ္းျပႏိုင္ မယ္၊ ေအာင္ပြဲဆီေရာက္ေအာင္ ဦးေဆာင္ေခၚငင္သြားႏိုင္မယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ကိုးစားမႈမ်ဳိးပါ။
ဟိုအရင္တေခတ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ မဟတၱမဂႏီၵတို႔ဟာ တိုက္ပြဲထဲက ေပၚထြက္လာခဲ့တဲ့ လူထုေခါင္း ေဆာင္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကသလို ဒီဘက္ေခတ္မွာဆို ေတာင္အာဖရိကက နယ္လ္ဆင္မင္ဒဲလား၊ ပိုလန္က ၀ါလက္ ဆာ၊ ခ်က္က ဗားကလပ္ဟာဘယ္လ္၊ ေတာင္ကိုးရီးယားက ကင္ေဒးဂ်ဳံတို႔ဟာ တိုက္ပြဲထဲက ထြက္ေပၚလာခဲ့တဲ့ အထင္ကရ လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြပါ။ ဒီကေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာဆိုရင္လည္း ရွစ္ေလးလံုးတိုက္ပြဲထဲကေန ေပၚ ထြက္လာခဲ့တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ျပည္သူလူထုက ယံုၾကည္ကိုးစားတဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို ဘယ္သူမွ ျငင္းလို႔မရႏိုင္ပါဘူး။
လြတ္ေျမာက္မႈအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့၊ ၀င္ေနဆဲ ဘယ္တိုင္းျပည္မွာမဆို ျပည္သူလူထုေတြအေနနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ ႏွ လံုး သားထဲက သူတို႔အတြက္ အမွန္တကယ္ အနစ္နာခံ ေပးဆပ္တယ္လို႔ ခံစားယံုၾကည္သူကိုသာ လူထုေခါင္း ေဆာင္အျဖစ္ လက္ခံအားကိုးၾကစျမဲပါ။ ထိုပုဂၢဳိလ္မ်ဳိးဟာ လူထုရဲ႕ႏွလံုးသားထဲမွာ အခိုင္အမာ ေနရာယူၿပီးသား ျဖစ္လို႔ သူ႔ေနရာကို အျခားဘယ္သူကမွ ဘာနဲ႔မွ လဲယူခ်င္လို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒီလို လူထုေခါင္းေဆာင္ရွိတဲ့ တိုင္းျပည္မွာ အဆိုပါလူထုေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအေတြးအေခၚ၊ နည္းပရိယာယ္ေပၚမူတည္ၿပီး တိုက္ပြဲအ ရွိန္အဟုန္ဟာ အေႏွးအျမန္ သိသာတတ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ျပည္သူလူထုက သူ႔ရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈ ေနာက္ကို တေသြးတသံတမိန္႔ နဲ႔ တက္ညီလက္ညီ လိုက္ပါေဆာင္႐ြက္တတ္လို႔ပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ လူထုေခါင္းေဆာင္တိုင္းမွာ လိမၼာပါးနပ္ၿပီး ပရိယာယ္ႂကြယ္၀တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားရဲ႕ အရည္အခ်င္း မ်ဳိးရွိ ခ်င္မွ ရွိမွာပါ။ ရွိၾကတာေတာ့ မ်ားပါတယ္။ ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ သူ႔မွာ ႐ိုးသားမႈရယ္၊ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူ မ်ဳိးအ တြက္ အဆံုးစြန္ဆံုး အနစ္နာခံေပးဆပ္လိုတဲ့ စိတ္ရယ္ အျပည့္အ၀ရွိတာပါပဲ။ လူထုအေနနဲ႔ကလည္း အဲဒီစိတ္ဓာတ္အေပၚပဲ အဓိကထား ယံုၾကည္ကိုးစားတာကိုး။ ဒါေပမယ့္ တိုက္ပြဲဆိုတာက ေရွ႕ဆံုးကေန အနစ္ နာခံၿပီး မဆုတ္မနစ္ဦးေဆာင္တိုက္ပြဲ၀င္ေပးမယ့္ ေခါင္းေဆာင္ရွိဖို႔လိုသလို သူနဲ႔အတူ ႏိုင္ငံေရးနည္းပရိယာယ္ ေကာင္းေကာင္းလည္း တပါတည္း ကပ္ပါေနမွ ေအာင္ပြဲကုိ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီေတာ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြမွာ လိမၼာပါးနပ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးပရိယာယ္ ရွိၾကတာမ်ားေပမယ့္ မရွိခဲ့ရင္လည္း ရွိတဲ့သူေတြက ၀န္းရံၿပီး အၾကံေကာင္း ဥာဏ္ေကာင္းေတြ ေပးၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ မဟတၱမ ဂႏၵီရဲ႕ ေနာက္မွာ ဂ်၀ါဟာလာေန႐ူး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ေနာက္မွာ သခင္ျမ၊ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ဦးခ်စ္ေမာင္၊ နယ္ဆင္မင္ဒဲလားရဲ႕ေနာက္မွာ သာဘုိအမ္ဘီကီတို႔လို ႏိုင္ငံေရးသမားေကာင္းေတြ၊ ပညာရွင္ေတြက ၀န္းရံ ေပးခဲ့ၾကတာပါပဲ။ ဒါဟာ ထင္သာျမင္သာရွိတဲ့ သူေတြကို ဥပမာေပးျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဆိုပါ လူထုေခါင္း ေဆာင္ေတြရဲ႕ ေနာက္မွာ တျခားႏိုင္ငံေရးသမားေကာင္းေတြ၊ ပညာရွင္ေတြလည္း အမ်ားႀကီး ၀န္းရံခဲ့ၾကဦးမွာ ပါ။ အဲဒီလို စုဖြဲ႕၀န္းရံမႈနဲ႔ပဲ တိုက္ပြဲကို ၿပီးဆံုးေအာင္ တုိက္ခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။
ေျပာရရင္ ေအာင္ျမင္ၿပီးေျမာက္ခဲ့တဲ့ တိုက္ပြဲေတြမွာ ဘယ္ေလာက္ေတာ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္ ေလာက္တတ္တဲ့ ပညာရွင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ လူထုေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ေရွ႕ကို ကြၽံထြက္ၿပီး ငါသိငါတတ္ ဆရာႀကီးမလုပ္ဘဲ လူထုေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ ေနာက္ကသာ ၀န္းရံ၊ အၾကံေကာင္း ဥာဏ္ေကာင္းေတြေပးၿပီး အတူတကြ လက္တြဲ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကလို႔ ေအာင္ပြဲေတြ ရခဲ့ၾကတာပါ။
ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္တို႔ရဲ႕ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးတိုက္ပြဲမွာ ျဖစ္ေနတာက ဒီလိုပါ။ လူထုက ယံုၾကည္ကိုးစားတဲ့ လူ ထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေတာ့ ရွိေနၿပီ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ေနာက္မွာ ၀န္းရံေပးတဲ့သူ ေတြ ရွိေနတာလည္း အမွန္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ၀န္းရံေနတဲ့သူအမ်ားစုက ႏိုင္ငံေရးပရိယာယ္ႂကြယ္၀တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသ မားေကာင္းေတြမဟုတ္ဘဲ အာဏာရွင္ဗုိလ္ေန၀င္းနဲ႔အတူ ျမန္မာျပည္ဒီမိုကေရစီ ဆိတ္သုဥ္းေအာင္ ၾကံရာပါ လုပ္ခဲ့သူေတြ ျဖစ္ေနၾကလို႔ပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အၾကံေကာင္း ဥာဏ္ေကာင္းေပးႏိုင္မယ့္ ဆရာဦး ၀င္းတင္လို လူမ်ဳိးက်ေတာ့လည္း နအဖက ေထာင္ကေန လံုး၀လႊတ္မေပးတဲ့အခါက်ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္ကို အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်လိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ တိုက္ပြဲက ေရွ႕ကို ဆက္မေ႐ြ႕ေတာ့ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။
ဒီၾကားထဲ တတိယႏိုင္ငံက ပ႑ိတတဦးကလည္း ျမန္မာျပည္အေရး သူပဲေျဖရွင္ေပးေတာ့မယ့္ပံုနဲ႔ လူထုေခါင္း ေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုေက်ာ္ၿပီး နအဖနဲ႔ တိတ္တဆိတ္ ဆက္ဆံလိုဆက္ဆံ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္လမ္းစဥ္ကိုေ႐ြးၿပီး မီဒီယာမွာ ေအာ္ဟစ္လိုဟစ္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့လည္း အဆဲခံရ တာပဲ အဖတ္တင္တာပဲ။ တိုက္ပြဲမၿပီးေျမာက္ေသးတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေတာ္ေတာ္၊ ဘယ္ေလာက္ ပဲတတ္တတ္ လူထုေခါင္းေဆာင္ကိုေက်ာ္ၿပီး မိုးက်ေ႐ႊကိုယ္နည္းနဲ႔ ဆရာႀကီး၀င္လုပ္ခ်င္လို႔ မရဘူးဆိုတာကို အဆိုပါပ႑ိတ မသိခဲ့တာဟာ အဓိက ႏိုင္ငံေရးအကင္းမပါးလို႔ပါပဲ။ ႏိုင္ငံေရးအကင္းမပါးတဲ့အခါက်ေတာ့ လုပ္ခ်င္တာပဲသိၿပီး ကိုယ့္ေနရာကိုယ္ မသိတဲ့အေျခအေန ျဖစ္ကုန္တာေပါ့။ လူထုေခါင္းေဆာင္ကို ၀န္းရံရ ေကာင္းမွန္းမသိဘဲ အခုလိုက်ဆံုးသြားတဲ့အခါက်ေတာ့ အရည္အခ်င္းရွိသူတဦးအေနနဲ႔ ႏွေျမာစရာေတာ့ အ ေကာင္းသား။
တေလာကလည္း ၾကားရျပန္ေသးတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မပါတဲ့နည္းနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအေျဖရွာတဲ့ ေဆြး ေႏြးပြဲတခုလုပ္ေလသတဲ့။ အဆဲခံရမွာ ေၾကာက္လို႔လားေတာ့မသိ၊ အဖြဲ႔စံု လူစံုကို မဖိတ္ဘဲ အေသြးတူ အေမြး တူေတြစုၿပီး ကုတ္ကုတ္ကုတ္ကုတ္နဲ႔ တံခါးပိတ္အစည္းအေ၀းလို အသံတိတ္လုပ္သြားတဲ့ပြဲလို႔ပဲ သိလိုက္ရ တယ္။ ဒီၾကားထဲ ပ႑ိတတခ်ဳိ႕ကလည္း လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေခါင္းမာေနလို႔ ေတြ႔ ဆံုေဆြးေႏြးေရးမျဖစ္တာဆိုၿပီး နအဖေၾကာင္ဖားေတြဘက္ကို သာသာထိုးထိုးေတြးကာ ေတာင္ေျပာေျမာက္ ေျပာ ေလွ်ာက္ေျပာေနၾကတာကို ၾကားရေသးတယ္။ ပ႑ိတတဦးက်ျပန္ေတာ့လည္း စစ္အုပ္စုက လွမ္းေခၚရင္ ပဲ ေငါက္ကနဲထၿပီး သြားေဆြးေႏြးေတာ့မေယာင္ (သူ႔လိုလူကိုလည္း ဟိုကေခၚေဆြးေႏြးမယ့္ပံု မရွိပါဘူး) ေရး သားေျပာဆိုေနတာကို ေတြ႔ရျပန္တယ္။ ဒုကၡ ဒုကၡ … အို ဒုကၡ … လို႔ပဲ ညည္းတြားေနမိေတာ့ရဲ႕။
ေျပာရရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံဟာ လြတ္ေျမာက္ေသးတဲ့ တိုင္းျပည္မဟုတ္ေလေတာ့ လြတ္ေျမာက္ၿပီး သား ႏိုင္ငံေတြက စဥ္းစားပံုစဥ္းစားနည္းကားနဲ႔ စဥ္းစားရင္ မွားမယ္ဆိုတာပါပဲ။ ဒီမိုကေရစီနည္းက် စဥ္းစားပံုစဥ္း စားနည္းနဲ႔ အသားမက်ေသးတဲ့ ျမန္မာျပည္သူအမ်ားစုႀကီးရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ေခါင္းေဆာင္တဦးတေယာက္ကို ယံု ၾကည္အားကိုးတဲ့အေလ့ ရွိေနဆဲဆိုတာကို သတိျပဳရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ မလြတ္ေျမာက္ေသးတဲ့ တိုင္းျပည္ တိုင္းမွာ ျဖစ္တတ္တဲ့ သဘာ၀ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္မို႔လည္း မလြတ္ေျမာက္ေသးတဲ့ အေျခအေနေတြျဖစ္တည္ေနတဲ့ တိုင္းျပည္ေတြမွာသာ လူထုေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ ေပၚထြက္တာပါ။
ေတာင္အာဖရိကမွာတုန္းက ဆိုရင္လည္း မလြတ္ေျမာက္ခင္က နယ္ဆင္မင္ဒဲလားကိုပဲ လူထုေခါင္းေဆာင္အ ျဖစ္ အဓိကအားကိုးၿပီး တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကတာပါ။ ေဟာ အခုလြတ္ေျမာက္ၿပီး ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းေပၚ ေရာက္ သြားတဲ့အခါက်ေတာ့ မင္ဒဲလားမရွိလည္း က်န္လူေတြနဲ႔ တိုင္းျပည္ကို ေမာင္းႏွင္လို႔ရသြားၿပီ။ ေတာင္ကိုးရီး ယားမွာလည္း ဒီလိုပဲ။ ကင္ေဒးဂ်ဳံမရွိလည္း ရသြားၿပီ။ ဒီမိုကေရစီရသြားၿပီဆိုေတာ့ တင္တိုက္စရာ လူထုေခါင္း ေဆာင္လည္း မလိုေတာ့ဘူးေလ။ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့သူက တိုင္းျပည္ကို တက္အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားကို ေရာက္ေနၿပီလို႔ ဆိုရမွာေပါ့။ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္လည္း နအဖလက္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚကို ေရာက္တဲ့အခါက်ရင္ အခုလက္ရွိ ေတာင္အာဖရိကလိုပဲ လူထုေခါင္းေဆာင္မရွိလည္း ေမာင္းႏွင္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားမ်ဳိးကို ေရာက္လာမွာပါ။
အခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ့ အခုလို ဒုတိယအေက်ာ့ တိုက္ပြဲႏိုင္ငံေရးကာလမွာ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္မပါဘဲ အေျဖရွာမယ္ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ဳိးေတြကို ေရွ႕တန္းတင္ေနၾကရင္ ဒီမိုကေရစီအစစ္ အမွန္နဲ႔ ေ၀းျမဲေ၀းေနဦးမယ္လို႔ ယူဆမိေၾကာင္းပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အေတြးအေခၚ ေကာင္းျခင္းမေကာင္းျခင္းထက္ ျမန္မာျပည္သူလူထုက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ယံုၾကည္ ကိုးစားတဲ့စိတ္က အခိုင္အမာရွိေနဆဲမို႔ သူမ မပါတဲ့နည္းနဲ႔ အေျဖထုတ္ခဲ့ရင္ ထုတ္ေမာႀကီးပဲ အဖတ္တင္လိမ့္ မယ္။ ျပည္သူလူထု လက္မခံဖို႔က ရာႏႈန္းျပည့္နီးပါး ေသခ်ာတယ္လို႔ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီလို လူထုလက္မခံ ရင္ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ဘယ္လိုပဲ အုပ္ခ်ဳပ္အုပ္ခ်ဳပ္ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ သေဘာေပါက္ဖို႔လိုပါ တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မို႔ ႏိုင္ငံေရးသမားေကာင္းေတြေရာ၊ ပ႑ိတလူေတာ္ေတြပါ ငါေတာ္ငါတတ္နဲ႔ တဗိုလ္တမင္း ထင္ရာစိုင္းၿပီး ထမင္းလက္ဆံု စုစားမေနၾကဘဲ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ေရး ကို ၀ိုင္း၀န္းႀကိဳးပမ္းၾကၿပီး သူမကို အေကာင္းဆံုး ၀န္းရံေပးျခင္းျဖင့္သာ တိုက္ပြဲကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ အ ဆံုးသတ္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းသင့္ေၾကာင္း ေစတနာနဲ႔ အၾကံျပဳ ေရးသားလိုက္ရပါတယ္။
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
မွ်ေဝသူ ။ ။ ေနာ္မန္
မွတ္ခ်က္ ။ ။ http://drlunswe.blogspot.com မွ ကူးယူ မွ်ေဝပါ၏ ။
အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္ ေၾကညာခ်က္
ကလစ္လုပ္ျပီး ၾကည္႔ပါ ။
မွ်ေဝသူ ။ ။ ေနာ္မန္
မွတ္ခ်က္ ။ ။ http://komoethee.blogspot.com မွ ကူးယူ မွ်ေဝပါ၏ ။
လူ႐ႊင္ေတာ္ ဇာဂနာကို ေထာင္ေျပာင္းၿပီ
စစ္အစိုးရက ႏွစ္ရွည္ ေထာင္ဒဏ္ ခ်မွတ္ထားေသာ လူရႊင္ေတာ္ ဇာဂနာ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၆ ဦး ကို ယေန႔ ေထာင္ေျပာင္းေရႊ႕ လိုက္ေၾကာင္း မိသားစုဝင္မ်ားႏွင့္ ေထာင္ ၀န္ထမ္း အသိုင္းအ၀န္းက ေျပာသည္။
[၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးကာလ ေ႐ႊတိဂုံဘုရားေပၚတြင္ သံဃာေတာ္မ်ားကို ဆြမ္းကပ္လွဴေနသည့္ လူ႐ႊင္ေတာ္ ဇာဂနာ]
၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးကာလ ေ႐ႊတိဂုံဘုရားေပၚတြင္ သံဃာေတာ္မ်ားကို ဆြမ္းကပ္လွဴေနသည့္ လူ႐ႊင္ေတာ္ ဇာဂနာ
ပုဒ္မေပါင္း မ်ားစြာျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၅၉ ႏွစ္ ခ်မွတ္ ခံထားရသူ လူရႊင္ေတာ္ ဇာဂနာကို ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ႀကီးနား ေထာင္၊ ၎ႏွင့္ အမူတြဲမ်ား ျဖစ္သည့္ ေထာင္ဒဏ္ ၁၉ ႏွစ္ခ်မွတ္ ခံထားရသူ အားကစား အယ္ဒီတာ ကိုေဇာ္သက္ေထြးအား ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ႀကီး ေထာင္၊ ေထာင္ဒဏ္၂၉ႏွစ္ ခ်မွတ္ခံရသူ ကိုတင္ေမာင္ေအးကို ကရင္ျပည္နယ္ ဘားအံ ေထာင္၊ ေထာင္ဒဏ္ ၁၈ ႏွစ္ခ်မွတ္ခံရသူ ကိုသန္႔ဇင္ေအာင္အား ျမင္းၿခံေထာင္သို႔ ယေန႔ အာဏာပိုင္မ်ားက ေျပာင္းေရြ႕ လိုက္ေၾကာင္း ကိုဇာဂနာ၏ မိခင္ျဖစ္သူ စာေရးဆရာမႀကီး ေဒၚၾကည္ဦးက ေျပာသည္။
အသက္ ၈၄ ႏွစ္ရွိ ေဒၚၾကည္ဦးက“လူႀကီးမိဘေတြက ဘယ္လိုမွစိတ္မခ်မ္းသာ ေတာ့ဘူးေပါ့၊ သူ႕အေဖက လည္း ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနတယ္၊ အခုပို႔ေတာ့လည္း တရားဝင္အေၾကာင္းမၾကားဘူး၊ ဥပေဒမွ မရွိဘဲ ၊ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေနတာကိုး၊ ဥပေဒမရွိဘဲလုပ္ေနတာက ကိုယ့္တေယာက္္တည္းေတာ့ မဟုတ္ဘဲေလ၊ အမ်ားနဲ႔ကို လုပ္ေနတာဆိုေတာ့ ဒီလို နဲ႔ပဲ စိတ္ေျဖရတာေပါ့” ဟု ဧရာဝတီကိုေျပာသည္။
ကိုဇာဂနာႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး “သူကၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္ေနတတ္တဲ့ လူပဲေလ၊ သူက ဘဝကိုအေပ်ာ္စိတ္နဲ႔ပဲ ေနတာ ကိုး ၊ သူကဒီလမ္းကို ေလ်ာက္တာကိုး၊ ဒီလမ္းကိုေလ်ာက္ေတာ့ ဒီလိုဟာမ်ိဳး ေတြနဲ႔ႀကံဳရမွာပဲေလ၊ ဘုန္းႀကီး ေတာင္အ႐ုိက္ခံရတဲ့ ေခတ္ ၊ ဘယ္သူ႔ကိုအားကိုးရမွန္းမသိတဲ့ေခတ္ျဖစ္ေနတယ္” ဟုလည္း ေဒၚၾကည္ဦးက ေျပာသည္။
နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္း ေလေဘးကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကိုအတူလုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္ေသာ အဆိုပါကို ဇာဂနာ ႏွင့္ ကိုေဇာ္သက္ေထြးတုိ႔သည္ ၎တို႔ကိုပုဒ္မ ၅၀၅(ခ)၊ ၁၇/၁ စသည့္ပုဒ္မ မ်ားအပါအဝင္ ပုဒ္မ ၇ ခုျဖင့္ စစ္အစိုးရအာဏာပိုင္မ်ားက တရားစြဲေထာင္ခ်ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ကိုဇာဂနာကို လြန္ခဲ့သည့္ ဇြန္လဆန္းပိုင္းတြင္ အာဏာပိုင္မ်ားက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေနအိမ္၌ ဖမ္းဆီးခဲ့ၿပီး ကိုေဇာ္သက္ေထြးကိုမူ ဇြန္လ ၁၃ ရက္ေန႔က ျမန္မာႏိုင္ငံအလယ္ပိုင္း မေကြးၿမိဳ႕တြင္ဖမ္းဆီးခဲ့ သည္။
ယင္း ကိုဇာဂနာႏွင့္ မေတြ႕ရသည္မွာ ၆ လ ခန္႔ ရွိၿပီျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ယခု ေျပာင္းေ႐ႊ႕လိုက္သည့္ ျမစ္ႀကီးနား အက်ဥ္းေထာင္သို႔ သြားေရာက္ ေတြ႕ဆုံမည္ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ေဒၚၾကည္ဦးက ေျပာသည္။
“ဥပေဒ မရွိတဲ့ တိုင္းျပည္မွာ ဘာမွေျပာလို႔ဆိုလို႔မရပါဘူး၊ တေန႔ၾကရင္ေတာ့ သူတို႔အလွည့္လာဦးမွာပါ၊ အခုသူတို႔ပို႔တဲ့ ေနရာေတြက ေအးတဲ့ေနရာေတြဆိုေတာ့ မတတ္ႏိုင္တဲ့ သူေတြကို အေႏြးထည္လွဴေနပါတယ္” ဟုလည္း ၎က ဆက္လက္ ေျပာဆိုသည္။
ယေန႔တြင္ပင္ မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားအစည္းအ႐ုံး(GW)မွ ကိုရန္ႏိုင္သူ အား ရခုိင္ျပည္နယ္ ေက်ာက္ျဖဴ ေထာင္ ႏွင့္ ကိုေဝလြင္မ်ိဳး ကို ရွမ္းျပည္နယ္ မိုင္းဆတ္ ေထာင္မ်ားသုိ႔ေရႊ႕ေျပာင္းလိုက္ေၾကာင္းလည္း အင္းစိန္ ေထာင္ ဝန္ထမ္းအသိုင္းအဝန္းက ေျပာသည္။
Thursday, 04 December 2008 18:43 ေအးလဲ့
မွ်ေဝသူ ။ ။ ေနာ္မန္
မွတ္ခ်က္ ။ ။ http://www.irrawaddy.org မွ ကူးယူ မွ်ေဝပါ၏ ။
