ႏွစ္သစ္မွာ အမိျမန္မာျပည္ စစ္အာဏာ႐ွင္ လက္ေအာက္ မွ အျမန္ဆုံး လြတ္ေျမာက္ပါေစသား ...။
Thursday, January 1, 2009
Tuesday, December 30, 2008
အားလုံးအသင့္ျပင္
အားလုံးအသင့္ျပင္
ေငြေၾကးျပႆနာေပၚျပီး ဘဏ္ေတြျပိဳတာကေန ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရးေတြ အီထုိင္းလာကာ ထုတ္လုပ္ေရးေတြ က်ဆင္းလာတယ္။ စီးပြားေရး က်ဆင္းလာတယ္လုိ႔ေျပာေနၾကပါတယ္။ စီးပြားေရး အၾကပ္အတည္းတခုျဖစ္ေပၚလာျပီး စီးပြားေရးကပ္ဆုိက္ႏိုင္တဲ့အေျခအေနလုိ႔ဆုိေနၾကပါတယ္။ဒီလုိျဖစ္လာရင္ လူမႈေရး၊ ႏုိင္ငံေရးစတဲ့ လူ႕ကိစၥ နယ္ပယ္အသီးသီးမွာလည္း မတည္မျငိမ္ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ နယ္ပယ္အား လုံးက က်ဆင္းမႈ၊ ကေမာကၠမျဖစ္မႈေတြဟာ ဆုံခ်က္တခုကို ေရာက္ရင္ေပါက္ကြဲတတ္ပါတယ္။ ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲျပီး ေျပာင္းလဲျဖစ္ေပၚတတ္ပါတယ္။ အခုျဖစ္ေပၚေနတဲ့ စီးပြားေရး အက်ပ္အတည္းဟာ အရင္းရွင္ နယ္ခ်ဲ႕ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ထိပ္သီး ႏိုင္ငံျဖစ္တဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက စျဖစ္တာပါ။ ၂၁ ရာ စုရဲ့ ပဌမ ဆယ္စုႏွစ္အကုန္ပုိင္းမွာျဖစ္တာပါ။ ၂၁ရာစု အရင္းရွင္စနစ္ အၾကပ္အတည္း အစကာလလုိ႔ ေျပာရင္ရပါတယ္။ ၂၀ ရာစုႏွစ္ အလယ္ပုိင္းက စၿပီး အေမရိကန္ႏိုင္ငံဟာ အရင္းရွင္ နယ္ခ်ဲ႕ စနစ္ရဲ႕ ေရွ႕ ေဆာင္ၾကီး ျဖစ္လာပါတယ္။ ၂၀ ရာစုအစပုိင္းမွာ ရုရွ ေအာက္တုိဘာ ေတာ္လွန္ေရး ေအာင္ျမင္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ကမၻာမွာ အရင္းရွင္စနစ္အျပင္ ဆုိရွယ္လစ္စနစ္ဟာ တည္ရွိလာပါတယ္။ ဒါေပမ့ဲလူ႕ေလာက ႀကီးတခုလုံးကို အဆုံးအျဖတ္ေပးေနတာ အရင္းရွင္စနစ္ ျဖစ္ေနဆဲပဲ ျဖစ္တယ္။ ဆုိရွယ္လစ္စနစ္ဟာ အဆုံးအျဖတ္ေပးတဲ့ အခန္းကို မေရာက္ေသးပါ။ အေမရိကန္နယ္ခ်ဲ႕ႏိုင္ငံဟာ အရင္းရွင္စနစ္ရဲ့ ေရွ႕ ေဆာင္ႏိုင္ငံျဖစ္ေတာ့ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံမွာ တခုခုျဖစ္ရင္ တကမၻာလုံးကို ဂယက္ရိုက္ခတ္ပါတယ္။ သိပၸံနည္းပညာေတြ ေပါက္ကြဲထြက္လာျပီး ဂလိုဘယ္ လုိက္ေဇးရွင္းျဖစ္လာေတာ့လဲ အရင္းရွင္စနစ္ရဲ႕ဂလုိဘယ္ လုိက္ေဇးရွင္းပဲ ျဖစ္လာတယ္။ တနည္းေျပာရရင္ အေမရိကန္ ဗိုလ္က်စိုးမုိးေရးရဲ႕ဂလုိဘယ္ လိုက္ေဇးရွင္းပဲ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အရင္းရွင္စနစ္ လႊမ္းမိုးေနတဲ့ ကမၻာၾကီးမွာ အရင္းရွင္ႏုိင္ငံေတြမွာ ခ်မ္းသာတဲ့ ႏိုင္ငံေတြနဲ႕ ဆင္းရဲတဲ့ ႏုိင္ငံေတြ ဆုိၿပီး ကြဲသြားပါတယ္။ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ ကြာဟမႈၾကီးတယ္လုိ႕ေျပာၾကပါတယ္။ ဆုိရွယ္လစ္ႏိုင္ငံေတြဟာ ဆင္းရဲ မြဲေတတဲ့ ႏုိင္ငံကေန ဆုိရွယ္လစ္ ႏိုင္ငံကုိ ထူေထာင္ရတာေၾကာင့္ စီးပြားေရး အဆင့္ဘယ္ေလာက္မွ မတက္လာေသးပါဘူး။ အဲ့ဒီအျပင္ ပီျပင္တဲ့ ဆုိရွယ္လစ္ စီးပြားေရးကို မထူေထာင္ႏုိင္ေသးဘဲ အရင္းရွင္ အစိပ္အပိုင္းေတြကို ခြင့္ျပဳထားရေသးတဲ့ ကာလျဖစ္ေတာ့ ကမၻာ့စီးပြားေရးပ်က္မႈဒဏ္ကို သူတုိ႕လည္းအနည္းနဲ႕အမ်ားေတာ့ ခံစားရပါလိမ့္မယ္။ အခုျဖစ္ေနတဲ့ အရင္းရွင္စီးပြားေရးက်ဆင္းမႈ အၾကပ္အတည္းဟာ အရင္းရွင္ ဂလုိဘယ္ လုိက္ေဇးရွင္း ကာလၾကီးမွာျဖစ္တာေၾကာင့္ သမိုင္းမွာေပၚခဲ့တဲ့ အရင္းရွင္စနစ္ အၾကပ္အတည္းေတြနဲ႔မတူဘဲ ပုိအႏၱရာယ္ၾကီးပါတယ္။ စစ္ေအးလြန္ကာလ ကုန္ဆုံးခ်ိန္ ကမၻာ့စည္း စနစ္ေဟာင္းကလည္း တည္ျငိမ္မႈကိုမေပးႏိုင္၊ စည္းစနစ္သစ္ကလည္း မေပၚေပါက္ေသးတဲ့ ကာလျဖစ္တာေၾကာင့္ရယ္၊ တကမၻာလုံးပ်က္သုဥ္းႏိုင္တဲ့ လက္နက္ေတြကိုလည္း ပုိင္ဆုိင္ထားတဲ့ႏုိင္ငံေတြကလည္း ရွိေနျပန္တယ္ဆုိေတာ့ အႏၱရာယ္က မေတြး၀ံ့စရာပါပဲ။
၁၉၃၀ ကျဖစ္ေပၚတဲ့ အရင္းရွင္စနစ္ စီးပြားေရးကပ္နဲ႔ မတူဘူးလုိ႔ ေျပာေနၾကပါတယ္။ ၁၉၃၀ ခုႏွစ္ေတြတုန္းက ကမၻာ့အရင္းရွင္စနစ္ကုိ ဦးေဆာင္ ဦးရြက္ျပဳေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြက အေနာက္ဥေရာပ နယ္ခ်ဲ႕ႏိုင္ငံေတြပါ။ အဂၤလန္၊ ျပင္သစ္၊ ဂ်ာမနီ၊ အီတလီ စတဲ့ႏိုင္ငံေတြျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံဟာ သူ႔ဖာသာသူ သီးျခားအားေမြးေနတဲ့ႏိုင္ငံ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂလုိဘယ္လုိက္ေဇးရွင္းလည္းမဟုတ္ေသးပါ။ ဒါေပမ့ဲလက္၀ါးၾကီးအုပ္အရင္းရွင္စနစ္ကနယ္ခ်ဲ႕စနစ္ အျဖစ္န႔ဲကမၻာပတ္ေနပါျပီ။ ဒါေၾကာင့္ ဥေရာပနယ္ခ်ဲ႕ႏုိင္ငံေတြမွာ စီးပြားေရး အၾကပ္အတည္း ေပၚလာေတာ့ အေမရိကန္တုိ႔ ဂ်ပန္တုိ႔မွာလည္း အေႏွးနဲ႔အ ျမန္ေတာ့ ဂယက္ရုိက္ပါတယ္။ အဲ့ဒီတုန္းက အရင္းရွင္စနစ္ေအာက္မွာ အရင္းရွင္ စနစ္အၾကပ္အတည္းကို အရင္းရွင္နည္းနဲ႔ ၾကိဳးစားေျဖရွင္း ၾကပါတယ္။ ၾကိဳးစားကုစား ၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးတျခား နည္းလမ္းေတြနဲ႔ ဘယ္လုိမွ ေျဖရွင္းလုိ႔ မရတဲ့ အဆုံးမွာ စစ္ပဲြဆုိတာနဲ႔ ေျဖရွင္းလုိက္ ၾကပါတယ္။ ဒုတိယကမၻာစစ္ၾကီး ျဖစ္လာတာပါပဲ။ အဲ့ဒီတုန္းက ဆုိရွယ္လစ္ႏိုင္ငံဟာ ဆုိဗီယက္တႏုိင္ငံထဲပဲ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ဆုိဗီယက္ႏုိင္ငံဟာ လီနင္ရဲ႕ စီးပြားေရး ေပၚလစီသစ္အရ ႏိုင္ငံကို စီးပြားေရးအရ ေအာင္ျမင္စြာထူေထာင္ႏုိင္ၿပီး တည္ျငိမ္ တိုးတက္လာပါတယ္။ ၁၉၃၀ ခုႏွစ္ကုိ ေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ဆုိရွယ္လစ္စီးပြားေရးစနစ္ကို အပီအျပင္ ထူေထာင္ႏိုင္တာေၾကာင့္ အရင္းရွင္ကမၻာမွာ စီးပြားေရးကပ္ဆုိက္ေပမဲ့ ဆုိဗီယက္မွာ စီးပြားေရးတည္ျငိမ္ျပီး မွန္မွန္ပဲ တုိးတက္ဖြ႔ံျဖိဳး ေနပါတယ္။ အဲ့ဒီတုန္းက အရင္းရွင္စနစ္အက်ပ္အတည္းနဲ႔ ဆုိရွယ္လစ္စနစ္ရဲ့အားသာခ်က္ကို ဒီလုိျပတ္ျပတ္သားသား ရွင္းရွင္း လင္းလင္း ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီကေန႔ ၂၁ ရာစုအစပုိင္း အရင္းရွင္နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ရဲ႕ဂလုိဘယ္ လုိက္ေဇးရွင္း အေျခအေနမွာ ေပၚေပါက္တဲ့ စီးပြားေရး အၾကပ္အတည္း ကာလမွာ ဆုိရွယ္လစ္ႏိုင္ငံေတြ ၁၉၃၀ ခုႏွစ္ကထက္မ်ားေပမဲ့ ဆုိရွယ္လစ္ စနစ္ရဲ့အားသာခ်က္ကို ဘယ္ေလာက္မွထုတ္ေဖၚႏုိင္ဦးမယ္မဟုတ္ပါ။
၁၉၃၀ ခုႏွစ္မွာေပၚေပါက္တဲ့ အရင္းရွင္စီးပြားေရးအၾကပ္အတည္းဟာ ေနာက္ဆုံးမွာ ဒုတိယကမၻာစစ္ (၁၉၃၈-၁၉၄၅)နဲ႔ ေျဖရွင္းလုိက္ၾကတဲ့အခါမွာ ကမၻာ့ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး အသြင္အျပင္ဟာ အၾကီးအက်ယ္ ေျပာင္းလဲသြားပါတယ္။ အရင္းရွင္စနစ္ၾကီးကို အေနာက္ဥေရာပနယ္ခ်ဲ႕ႏုိင္ငံေတြက ေခါင္းေဆာင္မႈေပးေနရာက အေမရိကန္အရင္းရွင္နယ္ခ်ဲ႕က ဦးေဆာင္မႈေနရာကို ရရွိလာျပီး ေခတ္သစ္ကုိလိုနီစနစ္ကို ထူေထာင္လုိက္နိုင္ပါတယ္။ အေရွ႕ဥေရာပတခုလုံးနဲ႕ အာရွကုန္းမၾကီး ေျမာက္ျခမ္းနဲ႔အလယ္ပုိင္းတခုလုံး ဆုိရွယ္လစ္ႏိုင္ငံေတြ ျဖစ္ကုန္တယ္။ ကရစ္ဘီယံပင္လယ္ထဲကက်ဴးဗားႏုိင္ငံလည္း ဆုိရွယ္လစ္ႏုိင္ငံျဖစ္လာတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ကမၻာၾကီးကို အရင္းရွင္စနစ္ကပဲ အဆုံးအျဖတ္ေပးၿမဲျဖစ္ျပီး ဆုိရွယ္လစ္စနစ္က အဆုံးအျဖတ္အခန္းကို ေရာက္ဖုိ႔လုံးပမ္းဆဲကာလပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးစကားနဲ႔ေျပာရင္ေတာ့ အရင္းရွင္နယ္ခ်ဲ႕စနစ္နဲ႔ ဆုိရွယ္လစ္ ေတာ္လွန္ေရး ေခတ္ၾကီးထဲမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေခတ္ကာလရဲ႕ထူးျခားခ်က္က အရင္းရွင္နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ကို ေခါင္းေဆာင္တာ အေမရိကန္နယ္ခ်ဲ႕သမားျဖစ္ျပီး ဆိုရွယ္လစ္ႏုိင္ငံ အမ်ားအျပားေပၚထြက္လာသလုိ ကိုလိုနီကၽြန္ဘ၀က ရုန္းထြက္လာႏုိင္တဲ့ လြတ္လပ္တဲ့အမ်ိဳးသားႏုိင္ငံေတြ အမ်ားအျပာေပၚထြက္လာတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆုိရွယ္လစ္ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔ အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတုိက္ပြဲေတြ ဆက္စပ္ေပါင္းကူးသြားၾကတာပါပဲ။ ဗမာျပည္ဟာ အဲ့ဒီ ကမၻာ့အေျခအေနနဲ႔အညီ မိမိ ထူးျခားခ်က္ကုိ ဆုပ္ကုိင္ျပီး ဒုတိယ ကမၻာစစ္ကုိျဖတ္သန္းလုိက္ႏိုင္တာေၾကာင့္ ဒုတိယကမၻာစစ္အျပီးမွာ လြတ္လပ္တဲ့ႏိုင္ငံတခုျဖစ္လာတယ္။ မိမိ အမ်ိဳးသားဂုဏ္သိကၡာကို ျမွင့္တင္လုိက္ႏိုင္တယ္။ အမ်ိဳးသားစည္းလုံးညီညြတ္မႈကို တည္ေဆာက္လာႏုိင္ခဲ့တယ္။
ဒုတိယကမၻာစစ္ၾကီးျပီးတဲ့ေနာက္ အေမရိကန္ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အရင္းရွင္ကမၻာမွာလည္း အရင္းရွင္စနစ္အရ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေတြ လုပ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီလုိလုပ္တဲ့အခါမွာ ဘ႑ာအရင္းအႏွီးလက္၀ါးၾကီးအုပ္မႈကို ျပန္လည္ခဲြေဝ ေနရာယူရတာျဖစ္ပါတယ္။တကယ္ေတာ့ အရာရာကို အေမရိကန္နယ္ခ်ဲ႕သမားက လက္၀ါးၾကီးအုပ္စီးမိသြားျပီး က်န္တဲ့အရင္းရွင္ႏုိင္ငံေတြဟာ အေမရိကန္ရဲ႕ထီးရိပ္ေအာက္က ေနထုိင္လုပ္ကုိင္ရတာျဖစ္သြားပါတယ္။
ဆိုရွယ္လစ္ ႏိုင္ငံေတြဟာလည္း ဆုိဗီယက္အမွဴးျပဳတဲ့ အုပ္စုတခုအျဖစ္န႔ဲရပ္တည္လႈပ္ရွားလာပါတယ္။ အဲ့ဒီလိုအေမရိကန္နယ္ခ်ဲ႕ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အရင္းရွင္ကမၻာနဲ႔ ဆုိဗီယက္အမွဴးျပဳတဲ့ကမၻာဆုိျပီး ေပၚလာပါတယ္။ အဲ့ဒီအုပ္စုႏွစ္ခုရဲ႕ ပဋိပကၡဟာ ကမၻာမွာ စစ္ေအးဆုိတဲ့ ကာလၾကီးကုိ ျဖစ္ေပၚေစခဲ့ ပါတယ္။ လြတ္လပ္ခါစ ႏုိင္ငံေတြကလည္း ဘက္မလုိက္ၾကားေနေရး အုပ္စုကုိ ထူေထာင္လုိက္ၾကၿပီး စနစ္ခ်င္းမတူတဲ့ႏုိင္ငံေတြအခ်င္းခ်င္း ျငိမ္းခ်မ္းစြာယွဥ္တြဲေနထုိင္ေရးမူ ၅ ခ်က္ကို အဆိုျပဳခ်မွတ္ၾကပါတယ္။ ကမၻာ့ကုလသမဂၢအဖြဲ႕ႀကီးကလည္း ေနာင္မွာ ဒီမူ ၅ ခ်က္ကုိ က်င့္သုံးလာပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အေမရိကန္ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အရင္းရွင္နယ္ခ်ဲ႕အုပ္စုက ေခတ္သစ္ ကုိလိုနီစနစ္ကုိ က်င့္သုံးတာေၾကာင့္ ကမၻာစစ္ႀကီး ထ မျဖစ္ေပမဲ့ ေဒသစစ္ပြဲေတြ၊ အာဏာသိမ္းပြဲေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ၾကံမႈေတြ ကမၻာ့ေနရာအႏွံ႔မွာျဖစ္လာပါတယ္။
၁၉၆၀ ခုႏွစ္ေတြေရာက္တဲ့အခါမွာ ဆိုရွယ္လစ္အုပ္စုထဲမွာ သေဘာထားကြဲလြဲမႈေတြ ေပၚေပါက္လာပါတယ္။ အရင္းခံကေတာ့ မာ့က္စ္၀ါဒမူေတြကုိ ဆုပ္ကုိင္ေရးနဲ႕ မာ့က္စ္၀ါဒမူေတြကို စြန္႔လႊတ္ေရးျဖစ္တယ္။ မာ့က္စ္၀ါဒမူေတြ စြန္႔လႊတ္တာကို ေခတ္သစ္ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေရး၀ါဒလုိ႔ေခၚပါတယ္။ခရုေရွာ့အမွဴးျပဳတဲ့ ဆိုဗီယက္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီမွာ ေပၚေပါက္တာျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီ၀ါဒအရ ဆုိရွယ္လစ္စနစ္ကုိစြန္႔လႊတ္ျပီး အရင္းရွင္၀ါဒကုိ ျပန္လည္ က်င့္သုံးတာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆုိရွယ္လစ္အုပ္စုမွာ ဆုိဗီယက္လုိင္းနဲ႔ တရုတ္လုိင္းဆုိျပီး ကြဲသြားပါတယ္။ အဲ့ဒီကေန ၁၉၇၀ ခုႏွစ္ အစပုိင္းကုိေရာက္ေတာ့ဆုိရွယ္လစ္ဂိုဏ္းဆုိတာ မရွိေတာ့ပါ။ အေမရိကန္ေခါင္းေဆာင္တဲ့ နယ္ခ်ဲ႕အုပ္စုနဲ႕ ဆုိဗီယက္ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ေရးအုပ္စုတုိ႔ ထိပ္တုိက္တုိးတဲ့ စစ္ေအးကာလျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။ ကမၻာမွာ အေမရိကန္ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အရင္းရွင္အုပ္စုက၀င္စြက္တ ေဒသမတည္မျငိမ္မႈေတြနဲ႔ ေဒသစစ္ပြဲေတြ ျဖစ္သလုိ ဆုိဗီယက္ ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ေရးအုပ္စုက ၀င္စြက္တဲ့ ေဒသမတည္မၿငိမ္မႈနဲ႔ ေဒသစစ္ပြဲေတြ ျဖစ္ေလ့ရွိလာပါတယ္။
၁၉၈၀ ခုႏွစ္ အကုန္ပုိင္းေရာက္တဲ့အခါမွာ ဆုိဗီယက္ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ ဆုိဗီယက္အုပ္စုျပိဳကြဲသြားပါတယ္။ စစ္ေအးကာလ ၿပီးဆုံးသြားတယ္လုိ႔ေျပာပါတယ္။ အေမရိကန္နယ္ခ်ဲ႕သမားဟာ အရင္းရွင္နယ္ခ်ဲ႕ႏိုင္ငံေဟာင္းေတြအေပၚ ၾသဇာေညာင္းသလုိ ဆုိဗီယက္ ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ေရးအုပ္စု၀င္အားလုံးအေပၚလည္း ၾသဇာလႊမ္းလာႏိုင္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ အေမရိကန္နဲ႔ ဆုိဗီယက္ထိပ္တုိက္ျဖစ္မႈဟာ မရွိေတာ့ပါ။ ဥေရာပ၊ အာရွ ေျမပုံမွာ အေျပာင္းအလဲေတြ အၾကီးအက်ယ္ ျဖစ္ကုန္ပါတယ္။ အဲ့ဒီကာလမွာတက္လာတဲ့ အေမရိကန္သမၼတတုိင္းဟာ အေမရိကန္ရာစုႏွစ္၊ အေမရိကန္ ေခါင္းေဆာင္မႈ ဆုိတာကုိ ေျပာဆုိတဲ့ အေျခအေနျဖစ္လာပါတယ္။
စစ္ေအးလြန္ကာလတေလွ်ာက္မွာ အေမရိကန္နယ္ခ်ဲ႕သမားထင္တုိင္းၾကဲတဲ့ကာလလုိ႔ ေျပာလုိ႔ရပါတယ္။ သိပၸံနည္းပညာ ေပါက္ကြဲမႈေတြ ျဖစ္လာၿပီး အေမရိကန္အရင္းရွင္စနစ္ရဲ႕ ဂလုိဘယ္လုိက္ေဇးရွင္းကာလ ျဖစ္လာလုိ႔ပါပဲ။ ဒီကာလအတြင္း ကမၻာ့ဘယ္ေထာင့္ၾကားက ဘယ္ျပႆနာမဆုိအေမရိကန္မပါတာမရွိပါ။ ေဒသစစ္ပြဲဆုိလည္း အေမရိကန္ပါတာပဲ။ ဒီမိုကေရစီနဲ႔လူ႔အခြင့္အေရးအေၾကာင္းျပျပီး ဘယ္ျပည္တြင္းေရးမဆုိ ဘယ္ေဒသကုိမဆုိ တနည္း မဟုတ္တနည္း တုိက္ရုိက္ သုိ႔မဟုတ္ သြယ္၀ိုက္နည္းနဲ႔ အေမရိကန္ပါ၀င္ပတ္သက္ရတာခ်ည္းပဲျဖစ္တယ္။
ေငြေရး ေၾကးေရး ဘ႑ာေရး ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရး၊ ကုန္သြယ္ေရး၊ ထုတ္လုပ္ေရး၊ စုိက္ပ်ိဳးေမြးျမဴေရး စတဲ့ နယ္ပယ္အားလုံးကို အေမရိကန္ လက္၀ါးၾကီးအုပ္ အရင္းရွင္ၾကီးေတြကပဲ လက္၀ါးၾကီးအုပ္ထားႏိုင္တာျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ဟာ စီးပြားေရးအင္အားအၾကီးဆုံးပါ။ စစ္ေရးမွာလည္းအင္အားအၾကီးဆုံးပါ။ ဒါေၾကာင့္အေမရိကန္မွာ ေပၚေပါက္တဲ့ စီးပြားေရးအၾကပ္အတည္းဟာ ဘယ္ေခတ္ကာလေတြနဲ႔မွမတူတဲ့ အႏၱရာယ္ၾကီးကုိ ကမၻာသူ ကမၻာသား ေတြဆီ သယ္ေဆာင္လာပါလိမ့္မယ္။
အရင္းရွင္နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲအသြင္ေတြေျပာင္းေျပာင္း ဘယ္ေလာက္ပဲ ဖြံ႕ျဖိဳးတုိးတက္ပါတယ္ ဆုိဆုိ သူ႔ရဲ႕က်ဆုံးရမယ့္ အရင္းခံအေၾကာင္းအခ်က္ေတြဟာ သူ႔ရဲ႕သေႏၶပါအေၾကာင္းအခ်က္ေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါကို ဘယ္လုိမွ ေရွာင္လြဲလုိ႔မရပါ။ ရာစုႏွစ္ ၂ ခု ေက်ာ္ေလာက္ ရွင္သန္ တည္တန္႔လာတဲ့ အရင္းရွင္စနစ္ဟာ အခုအခ်ိန္မွာ မီးစာကုန္ ဆီခန္း ဘ၀ကိုေရာက္လာေနၿပီ ျဖစ္တယ္။ ဒါကို လီနင္က အေစာၾကီးကတည္းကေတြ႔ျမင္ခဲ႔တယ္။ ဒါေၾကာင့္ လီနင္က နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ဟာ ေသပန္းပြင့္ေနတဲ့ အရင္းရွင္စနစ္လုိ႔ေျပာခဲ့တာပဲ။ ဆိုရွယ္လစ္ဂုိဏ္းျပိဳကြဲသြားတာတုိ႔ သိပၸံနည္းပညာ ေပါက္ကြဲလာတာတုိ႔ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းအခ်က္ေတြဟာ အေမရိကန္နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ရဲ႕ ဂလုိဘယ္လုိက္ေဇးရွင္း ျဖစ္ေပၚေစလုိက္တာအမွန္ပဲ။ အဲ့ဒါေၾကာင့္လည္း တခ်ိဳ႕က အရင္းရွင္စနစ္သာတည္ရွိလိမ့္မယ္၊ အရင္းရွင္စနစ္အတြင္းမွာပဲ အေျပာင္းအလဲေတြျဖစ္ျပီး အရင္းရွင္စနစ္ပဲ ဆက္လက္ရွင္သန္တည္ရွိလိမ့္မယ္လုိ႔ ျမင္ၾကတာပဲ။ ဆိုရွယ္လစ္စနစ္ဆုိတာ လက္ေတြ႔မျဖစ္ႏိုင္တဲ့စနစ္လုိ႔ေတာင္ တခ်ိဳ႕ကေျပာေနၾကပါတယ္။ တကယ္ကအရင္းရွင္စနစ္ဟာ ေသြးစုတ္မႈ ကပ္ပါးစနစ္ကို အေျခခံရတယ္။ အစြန္းထြက္တန္ဘုိးနဲ႔ လွီးယူရတဲ့စနစ္ျဖစ္တယ္။ ဘ႑ာ အရင္းအႏွီးကုိ လက္၀ါးၾကီး အုပ္ရတဲ့စနစ္ျဖစ္တယ္။
ဘ႑ာ အရင္းအႏွီးကို အေၾကြးစနစ္နဲ႔လည္ပတ္ရတာျဖစ္တယ္။ စေတာ့ရွယ္ယာ ေငြေခ်း စာခ်ဳပ္၊ ေခ်းေငြဆုိတာေတြဟာ အေၾကြးစနစ္ေတြပဲ။ ေငြေၾကးေစ်းကြက္ဆုိတာကေတာ့ ေလာင္းကစား၀ိုင္းၾကီးပါ။ ေစ်းကြက္လႊတ္ထားတယ္ဆုိျပီး ေစ်းကြက္စီးပြားေရးလုိ႔ေျပာကာ ထုတ္လုပ္ေရးကုိ စညး္မဲ့ကမ္းမဲ့ထုတ္လုပ္တယ္။ အရင္းရွင္စနစ္ဟာ အဲ့ဒါေတြကို မလြဲမေသြလုပ္ရတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒါေတြမလုပ္ရင္ အရင္းရွင္စနစ္မဟုတ္ေတာ့ပါ။ အဲ့ဒါေတြလုပ္ရတာေၾကာင့္လည္း အရင္းရွင္စနစ္မွာမလြဲမေသြအၾကပ္အတည္းေပၚရပါတယ္။ အခုအေမရိကန္ ဘဏ္ ေတြျပိဳတာ အေၾကြးစနစ္နဲ႔လည္ပတ္ထားတာေၾကာင့္ပဲ။ဘဏ္ေတြမွာ ေငြမရွိဘူး။ အခြံပဲျဖစ္တယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ တႏြယ္ ငင္တစင္ပါဆုိသလိုဆက္စပ္တဲ့ အရင္းရွင္စီးပြားေရးအစိပ္အပိုင္းအားလုံးထိခိုက္ေတာ့တာပဲ၊
ေလာေလာဆယ္ အလုပ္ လက္မဲ့ဦးေရတုိးပြားလာတယ္။ အငတ္ေဘးနီးကပ္လာတဲ့ေဒသေတြမ်ားလာတယ္။ ႏုိင္ငံေရး၊ စစ္ေရး၊ လူမႈေရး နယ္ပယ္ အားလုံးမွာ မတည္မျငိမ္မႈေတြတုိးပြားလာတယ္။ ဒါေတြအားလုံးမွာမတည္ျငိမ္မႈေတြ တုိးပြားလာတယ္။ ဒါေတြအားလုံးဟာ အရင္းရင္စနစ္ထဲက အရင္းရွင္စနစ္ကို ေသတြင္းပို႔မဲ့ အရင္းရွင္စနစ္ရဲ့ သေႏၶပါအေၾကာင္းအခ်က္ေတြပဲ။
အရင္းရွင္စနစ္မွာ အၾကပ္အတည္းေတြ႕လာရင္ ထြက္ေပါက္အျဖစ္ ႏွစ္နည္း နဲ႔ပဲ ေျဖရွင္းတာေတြ႔ရပါတယ္။ တနည္း က ၀ယ္လုိအားျမွင့္တင္တဲ့နည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းပါတယ္။ အဲ့ဒီနည္းဟာ စားသုံးသူေတြကို သုံးစြဲစရာေငြေၾကးရွိလာေအာင္ အလုပ္အကိုင္ ဖန္တီးေပးတာလုပ္တယ္။ အဲဒီနည္းနဲ႔ ၀ယ္လုိအားတက္လာတာနဲ႔အမွ် အရင္းအႏွီးလည္ပတ္မႈ ေတြပုံမွန္ျဖစ္လာျပီး ေသြးစုပ္မႈကိုလည္း မွန္တန္းျဖစ္ေအာင္ ထိန္းလုိက္ျခင္းျဖင့္ လက္၀ါးၾကီးအုပ္မႈ နယ္ပယ္နဲ႔ အတုိင္းအတာကုိ ထပ္မံတိုးခ်ဲ႕ ၾကီးထြားေစလုိက္ကာ ေစ်းကြက္ကုိလည္း တုိးခ်ဳံ႕ေစလုိက္တဲ့နည္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ လည္ပတ္ေနတဲ့ အရင္းရွင္စနစ္ယႏၱယားၾကီး တေနရာမွာပိတ္ဆုိ႔သြားတဲ့အခါ အဲ့ဒီပိတ္ဆုိ႔ေနတာကို ဖယ္ရွားလုိက္ျခင္း အားျဖင့္ ယႏၱယားကုိ ပုံမွန္ျပန္လည္ပတ္ေအာင္လုပ္တဲ့သေဘာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တေနရာမဟုတ္တေနရာမွာ ျပန္ပိတ္ဆုိ႔တတ္ျပီး မရင္းရွင္စနစ္ဟာလည္း တခ်ိန္မဟုတ္တခ်ိန္မွာ ျပန္ျပီးအၾကပ္အတည္းနဲ႔ရင္ဆုိင္ရပါတယ္။
အဲဒီလုိ ၀ယ္အားျမွင့္တင္တဲ့နည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းလုိ႔မရရင္ စစ္ထတုိက္တဲ့နည္း ကုိသုံးတာပဲ။ စစ္တုိက္တဲ့နည္းန႔ဲ ေျဖရွင္းတာကေတာ့ စစ္ရႈံးသြားသူေတြ ဆီမွာရွိတဲ့ အရင္းရွင္ယႏၱယားအေဟာင္းေနရာမွာ အရင္းရွင္ယႏၱယားအသစ္နဲ႕ အစားထုိးပစ္တာလုပ္တာပဲ။ ဒီနည္းနဲ႕စစ္ႏုိင္သူေတြက သူတုိ႔ရဲ့လက္၀ါးၾကီးအုပ္အရင္းအႏွီးကုိ တိုးခ်ဲ႕ႏိုင္ျပီး၊ စစ္ရႈံးသူေတြက အကန္႔အသတ္နဲ႔ လက္၀ါးၾကီးအုပ္ အရင္းအႏွီးကို ထိန္းသိမ္းခြင့္ ရသြားေစတဲ့ နည္းေတြပဲျဖစ္တယ္။ ဒီနည္းနဲ႔ အရင္းရွင္စနစ္ကုိ အသက္ဆက္ၾကတယ္။
၁၉၃၀ ခုႏွစ္ အေမရိကန္စီးပြားေရးအၾကပ္အတည္းကုိ ေျဖရွင္းပုံနဲ႔ ဒုတိယကမၻာစစ္အျပီး အေမရိကန္ရဲ႕ မာရွယ္စီမံကိန္းကိုေလ့လာရင္ ဒီကိစၥေတြ အေတာ္ထင္သာျမင္သာျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၂၉ - ၃၀ မွာ အေမရိကန္မွာ စီးပြား ေရးကပ္ဆုိက္ေတာ့ ၀ယ္လုိအားျမွင့္တင္တဲ့နည္းန႔ဲအေမရိကန္ဟာသူ႔စီးပြားေရး အၾကပ္အတည္းကုိ သူေက်ာ္နင္းပါတယ္။ စစ္လက္နက္ပစၥည္းစက္ရုံေတြေထာင္ျပီး အလုပ္လက္မဲ့ျပႆနာေတြေျဖရွင္းတယ္။ ဥေရာပကုိစစ္လက္နက္ ေရာင္းခ်တဲ့ ေစ်းကြက္အျဖစ္ ဖန္တီးလိုက္တယ္။ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ျဖစ္လာေတာ့ အေမရိကန္ဟာ လက္နက္ေရာင္းခ်သူ ေငြေခ်းစားသူ ျဖစ္လာတယ္။ ဂ်ပန္က အေမရိကန္ကို၀င္တုိက္လုိ႔ အေမရိကန္စစ္ထဲ ၀င္လာေပမဲ့ အေမရိကန္ဟာ စစ္တလင္း မျဖစ္တာေၾကာင့္ ထုတ္လုပ္ေရးေတြ (လယ္ယာ၊ စက္မႈအားလုံး) ပုံမွန္ပဲလုပ္ႏိုင္တယ္။ ပုိ႔ကုန္ေတြ ပုိလွ်ံတာ ေခတၱျဖစ္တယ္။ ဥေရာပစစ္ေျမျပင္မွာ အျပင္းအထန္ တုိက္ခိုက္ေနၾကတုန္း ၀ယ္လုိအားက်သြားလုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ဒုတိယ ကမၻာစစ္အျပီးမွာ မာရွယ္စီမံကိန္းအရ ဥေရာပႏိုင္ငံေတြကို အကူအညီ အေထာက္အပံ့ေတြေပးတဲ့နည္းန႔ဲ ၀ယ္လုိအားျမွင့္တင္လုိက္တဲ့အခါမွာ ပုိလွ်ံေနတဲ့ ပုိ႔ကုန္ျပႆနာဟာ ေန႔ခ်င္းညခ်င္းေျဖရွင္းျပီးရုံမက ထုတ္လုပ္ေရးေတြ အမ်ားၾကီးတုိးခ်ဲ႕ႏိုင္လာတယ္။
ဒီနည္းနဲ႔ အရင္းရွင္စနစ္ႏိုင္ငံေတြျဖစ္တဲ့ အဂၤလန္၊ ျပင္သစ္၊ ဂ်ာမနီတုိ႔လက္ပမ္းက်သြား ခ်ိန္မွာ အေမရိကန္အရင္းရွင္စနစ္က လက္ခံေမာင္း ထ ခတ္ေတာ့တာပဲ။
တဘက္မွာ အရင္းရွင္စနစ္အၾကပ္အတညး္ေတြ႔ေလေလ အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူေတြ အဖိႏွိပ္ခံအမ်ိဳးသားေတြဟာ ႏိုးၾကားမႈရွိျပီး စည္းလုံးမႈရွိၾကရင္ေတာ္လွန္ေရးေတြ ေပါက္ကြဲဖုိ႔အလားအလာရွိေလပါပဲ။ ပထမကမၻာစစ္ (၁၉၁၄-၁၉၁၈)ျဖစ္ေတာ့ ရုရွမွာဆိုရွယ္လစ္ေတာ္လွန္ေရးေအာင္ျမင္သြားတယ္။
အဖိႏွိပ္ခံ အမ်ိဳးသားျပည္သူေတြ ႏိုးၾကားလာ တယ္။ ဒုတိယကမၻာစစ္ျဖစ္ေတာ့ အေရွ႕ဥေရာပတခုလုံး အာရွအလယ္ပုိင္းနဲ႔ အေရွ႕ပိုင္းတခုလုံး ဆုိရွယ္လစ္ႏိုင္ငံေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ကာရစ္ဘီယံပင္လယ္က က်ဴးဗားႏိုင္ငံလည္း ဆုိရွယ္လစ္ႏိုင္ငံျဖစ္လာတယ္။ ကုိလိုနီႏိုင္ငံအမ်ားအျပား လြတ္လပ္ေရး ရလာတယ္။ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႕က်င္ေရး အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရး စိတ္ဓာတ္တကမၻာလုံးမွာ ျမင့္မားလာတယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ လႈပ္ရွားအရွိန္အဟုန္ျမင့္တက္လာခဲ့ပါတယ္။
စစ္ေရးကာလမွာ ဆုိရွယ္လစ္လႈပ္ရွားမႈအတြင္းမွာ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေရး၀ါဒေပၚေပါက္လာျပီး ဆုိဗီယက္အမွဴးျပဳတဲ့ အုပ္စုတခုလုံး အဲ့ဒီ ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ေရး၀ါဒ ဒါမွမဟုတ္ အရင္းရွင္လမ္းေၾကာင္း ျပန္လိုက္ခဲ့တာေၾကာင့္ ဆိုရွယ္လစ္လႈပ္ရွားမႈဟာ အၾကီးအက်ယ္ အားနည္း ယုတ္ေလွ်ာ့ သြားခဲ့ရတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးေတြလည္း ကေသာင္းကနင္းျဖစ္ လာပီး ေတာ္လွန္ေရးေတြ ေပါက္ကြဲ ေအာင္ပြဲခံတာ မရွိေတာ့ပါ။ စစ္ေအးကာလ ကုန္ဆုံးေတာ့ဆုိဗီယက္အုပ္စုလည္း ျပိဳကြဲျပီး အေမရိကန္နယ္ခ်ဲ႕သမားလည္း ကမၻာမွာ တဦးတည္းေသာ ဗိုလ္ျဖစ္လာတယ္။ ဒါကို အရင္းရွင္စံနစ္ေအာင္ပြဲခံၿပီး ဆုိရွယ္လစ္စနစ္ ေနာက္ဆုတ္ရတယ္လုိ႔ ေျပာၾကတာျဖစ္ပါတယ္။
အခုအခ်ိန္အခါမွာ ဆုိရွယ္လစ္အင္အားစုေတြဘက္က လုံေလာက္တဲ့ ျပင္ဆင္မႈေတြ ရွိမယ္ဆုိရင္ အေမရိကန္ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ရဲ႕ ဂလုိဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း ကာလမွာ ေပၚေပါက္တဲ့ အၾကပ္အတည္းဟာ တမၻာလုံးေတာ္လွန္ေရးေတြ ေပါက္ကြဲဘို႔ အလားအလာအရွိဆုံး အခ်ိန္ပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ႔ဲ ဆုိရွယ္လစ္ အင္အားစုေတြ ေတာ္လွန္တဲ့ ကမၻာ့ျပည္ သူေတြ ကိုလိုနီစနစ္ကို ဆန္႔က်င္တဲ့ မ်ိဳးခ်စ္ေတြဘက္က လုံး၀ ျပင္ဆင္မႈ မရွိေတာ့ မဟုတ္ပါ။
သူ႕နည္းနဲ႔သူ၊ သူ႕အတုိင္း အတာနဲ႔သူ၊ သူ႕က႑နဲ႔သူေတာ့ လုံးပမ္းေနၾကတာပါပဲ။ ကေန႔ အေမရိကန္ကစလုိက္တဲ့ အရင္းရွင္စံနစ္ အၾကပ္အတည္းကိုဘယ္လုိကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းၾကသလဲ အေပၚမွာ မူတည္ျပီး လႈပ္ရွားမႈေတြကလည္း ပုံစံအသစ္ေတြနဲ႔ ေပၚထြက္လာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ၂၁ ရာစုရဲ့ ေတာ္လွန္ေရးပုံစံသစ္ေတြကို ျမင္ေတြ႕ရဖုိ႔အလားအလာရွိေနပါတယ္။ နိေပါ ႏိုင္ငံကေတာ့ ေစ်းဦးေပါက္သြားၿပီ။
ဗမာျပည္ဟာ စစ္ဗ်ဴရုိကရက္ အရင္းရွင္စနစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ ဆင္းရဲမြဲေတြေနတဲ့ အရင္းရွင္စနစ္ႏိုင္ငံ တႏိုင္ငံပါ။ အရင္းရွင္စီးပြားေရး အၾကပ္အတည္း ဒဏ္ကုိ မလြဲမေသြခံရပါလိမ့္မယ္။ ခ်မ္းသာတဲ့ႏိုင္ငံေတြမွာ ဆုံးရႈံးစရာမ်ားၿပီး ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ ဆုံးရႈံးစရာမရွိလုိ႔ ကမၻာ့စီးပြားပ်က္လည္းဆင္းရဲတဲ့ႏိုင္ငံေတြကေတာ့ မဆုံးရႈံးပါဘူးလုိ႔ေျပာခ်င္ ရင္ေတာ့ေျပာလုိ႔ရပါတယ္။ ကေန႔ ဗမာျပည္မွာ ျဖစ္ေနတာက ဆင္းရဲတဲ့ ဗမာျပည္ဟာ ခရုဆံ ကၽြတ္ကိန္း ဆုိက္ေနပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးရျပီးကတည္းက အမ်ိဳးသားစည္းလုံးမႈျပိဳကြဲျပီး ျပည္တြင္းစစ္ ေတာက္ေလွ်ာက္ျဖစ္လာတဲ့ တိုင္းျပည္ဟာ ၂၁ ရာစုကမၻာ့အရင္းရွင္စနစ္ စီးပြားေရးကပ္ၾကီးကို ဘယ္လုိေက်ာ္နင္းမလဲ။ တုိင္းျပည္မွာ ဘာမ႑ိဳင္မွမရွိ ေတာ့ဘူး။ အကုန္လုံးဟာ ဖရိုဖရဲ ျဖစ္ခ်င္တုိင္းျဖစ္ေနျပီ။တကယ္ေတာ့ က်ဆုံးႏုိင္ငံျဖစ္ေနျပီ။ တိုင္းျပည္တျပည္ မွာရွိအပ္တဲ့ မ႑ိဳင္ေတြ ဗမာျပည္မွာျပိဳလဲကုန္ျပီ။ ဗမာျပည္ကုိ တကယ္ ကယ္တင္ႏိုင္မွာက စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ ျဖဳတ္ခ်ပစ္ဖို႔ပဲ ျဖစ္တယ္။ စစ္အုပ္စုကိုဖ်က္သိမ္းပစ္ဖုိ႔ပဲျဖစ္တယ္။
ကေန႔စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ဆန္႔က်င္တဲ့ ဒီမုိကေရစီေရးလႈပ္ရွားေနတာေတြဟာ အားရစရာေကာင္းပါတယ္။ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြကုိမၾကဳံဖူး၊ မၾကားဖူးတဲ့ ေထာင္ဒဏ္ေတြခ် ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ ညွဥ္းပမ္းသတ္ျဖတ္ေနတဲ့ၾကားက ရဲရဲ၀့ံ၀ံ့ ျပတ္ျပတ္သားသားပဲ လႈပ္ရွားတိုက္ပြဲ၀င္ေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမ့ဲ မေအာင္ျမင္ေသးပါ။ နည္းနာသစ္ေတြရွာ ၾကံၾကျပီးဆက္လက္တုိက္ပြဲ၀င္ရပါဦးမယ္။
လြတ္လပ္စြာ အသင္းအပင္းဖြဲ႔စည္းခြင့္မရွိတာေၾကာင့္ လ်ိဳ႕၀ွက္ျပီးက်စ္လစ္တဲ့ အစုအဖြဲ႔ေလးေတြဖြဲ႔ၾကျပီး အခ်ိန္ေကာင္း အခါေကာင္းကိုေစာင့္ရင္း အသင့္ျပင္ထားသင့္ၾကပါတယ္။ အင္အားစုတိုင္းဟာ ကိုယ္ပိုင္ႏိုင္ရာ နယ္ပယ္ေတြမွာ ကိုယ္သန္ရာတုိက္ပြဲသ႑ာန္ေတြအတြက္ အသင့္ျပင္သင့္ပါတယ္ နအဖ လက္နက္ကိုင္တပ္ အသီးသီးမွာရွိတဲ့ တပ္မွဴးတပ္သားေတြဟာလည္း နအဖ ထိပ္သီးေတြနဲ႔လမ္းခြဲျပီး ျပည္သူလူထုဘက္ကုိရပ္ဖုိ႔အသင့္ျပင္ရင္း အခ်ိန္ ေစာင့္သင့္ပါတယ္။ နအဖ ထိပ္သီးေတြဟာလည္း ဗိုလ္သန္းေရႊရဲ႕အတြင္းစည္းထဲေနရတာ ကမ္းနားသစ္ပင္ဘ၀ပဲ ဆုိတာ လက္ေတြ႔ေပါင္းမ်ားလွပါျပီ။ သူတုိ႔လည္း ဒီဘ၀အသိေတာ့ရွိသင့္ျပီ။
လူထုလူတန္းစား လူ႔အလႊာ အသီးသီး အင္အားစုအသီးသီးဟာ မိမိပိုင္ႏိုင္ရာနယ္ပယ္မွာ မိမိ သန္ရာတုိက္ပြဲ သ႑ာန္ေတြအတြက္ လွ်ိဳ႕၀ွက္က်စ္လစ္စြာ စုစည္းၾကျပီး အသင့္ျပင္ထားရသလုိ အစုိးရအမႈထမ္းေတြကလည္း အစုိးရ ယႏၱယားထဲက ဘယ္နည္းနဲ႔ဘယ္အစိတ္အပိုင္းကို ဖ်က္ဆီးပစ္မယ္ဆုိတာ အသင့္ျပင္ထားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လက္နက္ ကိုင္တပ္ေတြလည္း ဒီီလုိပါပဲ။ နအဖ ရဲ႕အမိန္႔ကိုဘယ္ေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဖီဆန္ျပီး လူထုဘက္ရပ္တည္ႏိုင္မယ္ဆုိ တာ အသင့္ျပင္ရမယ္။ တေနရာရာက သ႑ာန္တခုခုနဲ႔ စတင္ေပါက္ကြဲတာနဲ႔ ေနရာအႏွ႔ံက နည္းသ႑ာန္ေပါင္းစုံနဲ႔ နအဖ ကိုဦးတည္ဆန္႔က်င္တာျဖစ္ရင္ ပါတီစုံဒီမိုကေရစီတံခါးဟာ ပြင့္သြားမွာမလြဲပါ။
၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ဖ်က္သိမ္းေရးဦးတည္ခ်က္ထားျပီး လႈပ္ရွားရင္မတူတဲ့နယ္ပယ္၊ မတူတဲ့အင္အားစု၊ မတူတဲ့တိုက္ပြဲသ႑ာန္နဲ႔ လႈပ္ရွားရေပမဲ့ ေျခလွမ္းညီညီ ဟန္ခ်က္ညီညီလႈပ္ရွားတာျဖစ္သြားမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဟာ တကယ္ေတာ့ စစ္ဗိုလ္တမတ္သားပါတဲ့ ပါလီမန္မဟုတ္ပါ။ ေဘာင္းဘီ၀တ္ထားတဲ့ စစ္ဗိုလ္ တမတ္သားပါျပီး ေဘာင္းဘီခၽြတ္တဲ့ စစ္ဗိုလ္ေတြနဲ႔ စစ္အုပ္စုအလုိေတာ္ရိေတြ ၇၅ % ပါမယ့္ ပါလီမန္ ျဖစ္မွာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ စစ္အုပ္စုရဲ႕လူေတြ ရာခုိင္ႏႈန္းျပည့္ပါတဲ့ ပါလီမန္ျဖစ္မွာပါ။ တကယ့္လူထုကုိယ္စားလွယ္ တဦးတေလေတာင္ မပါႏုိင္ေအာင္ လုပ္ထားတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအေျခခံဥပေဒဖ်က္ပစ္ဖုိ႔ တုိက္ပြဲကအစခ်ီျပီး စစ္အုပ္စုတခုလုံးဖ်က္သိမ္း ပစ္တဲ့ တုိက္ပြဲကိုလုပ္ရမွာပါ။ အရင္းရွင္စနစ္ရဲ႕စီးပြားေရးပ်က္ကပ္ဟာ ဒီတုိက္ပြဲအတြက္ အခြင့္ေကာင္းအခါေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
အားလုံး အသင့္ျပင္ သင့္ၿပီ။
ေမာင္မိုးဦး
၂၅ ၊ ၁၂ ၊၂၀၀၈
မွ်ေဝသူ ။ ။ ေနာ္မန္
Saturday, December 27, 2008
ေျမေအာက္ရဲေဘာ္ ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္
ေျမေအာက္ရဲေဘာ္ ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္
ႏိုင္ငံေရး လွဳပ္ရွားမွဳမ်ား ေဆာင္ရြက္တဲ့အခါမွာ တိုက္ပြဲ၀င္ ပံုသ႑ာန္မ်ိဳးစံုနဲ႔ လွဳပ္ရွား ေဆာင္ရြက္ၾကပါတယ္။ ဒီလိုလွဳပ္ရွားမွဳေတြထဲက ေျမေအာက္ယူဂ်ီနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေဆာင္ရန္ေရွာင္ရန္ အခ်က္ တခ်ဳိ႕ ကို ေလ့လာထားမိသမွ်ေလး တင္ျပေပးပါမယ္။ အဖြဲ႔စည္းတိုင္းမွာ သူ႔အုပ္စုနဲ႔ သူ သီးျခားညႊန္ၾကားခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္။ အခုေဆာင္းပါးေလးမွာကေတာ့ ေယဘုယ်အခ်က္ေလးမ်ားကို အၾကံျပဳေျပာၾကားခ်င္ပါတယ္။
ီလံုျခံဳေရးသည္ ပထမ
ဘယ္လိုေဆာင္ရြက္ခ်က္ကို လုပ္ေဆာင္တဲ့အခါပဲျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ရန္ကိစၥထက္ မိမိလံုျခံဳေရး၊ မိမိရဲေဘာ္လံုျခံဳေရးကို ပထမဆံုး ထည့္စဥ္းစားဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကို အစဥ္အျမဲ ဂရုစိုက္ပါ။ စာရြက္စာတမ္းမ်ား၊ ပိုစတာမ်ား ကိုယ္နဲ႕ မကြာပါေနရင္ သြားမယ့္လမ္းေၾကာင္းကို ေသခ်ာေရြးပါ။ လမ္းေၾကာင္းတခုတည္း အစဥ္အျမဲသံုးျခင္းကို ေရွာင္ၾကဥ္သင့္ပါတယ္။
စိတ္ေနစိတ္ထား
ဘယ္ေလာက္အေရးၾကိးတဲ့ အလုပ္ပဲျဖစ္ေနပါေစ၊ ပံုမွန္လုပ္ငန္းေဆာင္တာ တခုလိုပဲ စိတ္ထဲမွာ ေတြးထားပါ။ မေတာ္တဆ အာဏာပိုင္ဘက္ေတာ္သားမ်ားနဲ႕ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ရင္ စကားေျပာတဲ့အခါမွာ မ်က္လံုးကို လံုး၀မကစားပါနဲ႔။ ေျပေျပလည္လည္ႏွင့္ ေခ်ေခ်ငံငံေျပာပါ။ သူတိုအေပၚတြင္ ခံျပင္းေနသည့္ မိမိစိတ္ကို မ်က္လံုးမွာ မေပၚပါေစနဲ႕။ အျမဲတမ္း cover story တခုကို ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားပါ။ စိတ္ထဲမွာလဲ ထိုဇာတ္လမ္းကို စြဲစြဲျမဲျမဲ ရွိေနေစရန္ ေလ့က်င့္ထားပါ။ တေယာက္ထက္ပို၍ ပါ၀င္ေသာ လုပ္ငန္းတာ၀န္ျဖစ္ပါက ၾကိဳတင္ဇာတ္တိုက္ထားပါ။
အ၀တ္အစား
လွဳပ္ရွားမယ့္ေနရာရဲ႕ အ၀တ္အစား၀တ္ဆင္ပံုကို အျမဲသတိျပဳပါ။ လူအမ်ားၾကားမွာ သတိထားမိေစႏိုင္တဲ့ အ၀တ္အစားမ်ား လံုး၀မ၀တ္ပါနဲ႕။ ပုဆိုးအ၀တ္မ်ားတဲ့ေနရာမွာ ေဘာင္းဘီမ၀တ္သြားပါနဲ႕။ ေဘာင္းဘီ၀တ္မ်ားေသာ ေနရာမွာ ပုဆိုး၀တ္မသြားပါနဲ႕။ ထင္ရွားတဲ့ တံဆိပ္ပါတဲ့ အက်ီၤေတြ၊ ျမင္သာမွတ္မိလြယ္ေသာ အေရာင္ေတြကို မ၀တ္ဆင္ပါနဲ႕။ လူအမ်ားၾကားမွာ ေပၚလြင္ႏိုင္တဲ့ ၀တ္စားဆင္ယင္မွဳကို ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။ ရွပ္အက်ီၤအျဖဴနဲ႕ ကခ်င္ပုဆိုး တြဲစပ္၀တ္ဆင္ျခင္းကို သိပ္မလုပ္ပါနဲ႕။
လွဳပ္ရွားမွဳ
စိတ္လွဳပ္ရွားမွဳကို ေပၚလြင္ေစတဲ့ ကိုယ္ဟန္အမူအရာမ်ားကို တတ္ႏိုင္သမွ် ထိန္းခ်ဳပ္ပါ။ ဆိုင္တဆိုင္ဆိုင္မွာ တစံုတေယာက္နဲ႕ ခ်ိန္းဆိုထားပါက အေပါက္၀ကို ခဏခဏ ေမွ်ာ္မၾကည့္ပါနဲ႔။ ထိုင္ေနက် လက္ဖက္ရည္ဆိုင္၊ ေကာ္ဖီဆိုင္၊ အေအးဆိုင္မ်ားကို ပံုမွန္မထားပါနဲ႕။ အိမ္မွထြက္ခ်ိန္ကို တသမတ္မထားပါနဲ႕။ ဆယ္မိနစ္၊ ဆယ့္ငါးမိနစ္ တိုးလိုက္ေလွ်ာ့လိုက္အျမဲလုပ္ပါ။
ေနာက္ေယာင္ခံလာမွဳကို သံသယရွိရင္ ရုတ္တရက္ေျခလွမ္းျမန္လိုက္တာ မလုပ္ပါနဲ႔။ သြားႏွဳန္းကို မသိမသာ ျမွင့္ပါ။ လူအုပ္ႏွင့္ေရာပါ။ ခ်ိန္းထားတယ္ဆိုျပီး၊ စိတ္မေလာပါနဲ႔။ အေျခအေနမေကာင္းပါက ခ်ိန္းဆိုထားမွဳကို ပ်က္ကြက္လိုက္ပါ။ ဘတ္စ္ကားစီးရင္ အေပါက္၀နဲ႕ နီးတဲ့ေနရာမွာ ထိုင္တာ၊ ရပ္တာလုပ္ပါ။ ေခါင္းလွည့္ျပီး ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္မလုပ္ပါနဲ႕။ မ်က္စိကုိပဲ မသိမသာ အသံုးျပဳပါ။
ေမာ္ေတာ္ယာဥ္၊ ဆိုင္ကယ္မ်ားကို သံုးပါက နံပါတ္ျပားေျပာင္းသံုးပါ။ သို႕ေပမယ့္ နံပါတ္ျပားမ်ား သယ္ေဆာင္သြားျခင္းကို ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။ အိမ္(သို႕) စိတ္ခ်ရေသာ ေနရာမွာ မထြက္ခင္ကတည္းက ေမွာင္ခ်ိန္ေတြမွာ ေျပာင္းတပ္တာလုပ္ပါ။
အစည္းအေ၀း
တတ္ႏိုင္သမွ် လူအမ်ားနဲ႕ လုပ္တဲ့အစည္းအေ၀းမ်ား လုပ္တာကို ေရွာင္ပါ။ မိမိကလာဘ္စည္းႏွင္႔ မိမိသီးျခားဆက္သြယ္မွဳသာ လုပ္ပါ။ အိုဂ်ီလုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ား ျပဳလုပ္ေနေသာ အဖြဲ႕မ်ားရဲ႕ အစည္းအေ၀းမ်ား၊ အခမ္းအနားမ်ားကို လံုး၀သြားမတက္ပါနဲ႕။
မျဖစ္မေန အစည္းအေ၀းလုပ္စရာရွိခဲ့ရင္ ေနရာကို သံုးေယာက္ထက္ပိုျပီး အသိမေပးပါနဲ႔။ လူေတြကို သီးသန္႕ေနရာေတြမွာ ခြဲခ်ိန္းပါ။ ေနာက္ေယာင္ခံတာရွိမရွိ ေသခ်ာဆန္းစစ္ပါ။ ျပီးမွ အသုတ္မ်ားခြဲျပီး ဆံုမွတ္ေနရာကို သြားပါ။ တေနရာတည္းပံုမွန္ ဘယ္ေတာ့မွ မသတ္မွတ္ပါနဲ႕။ ရက္ေတြအမ်ားၾကီး ၾကိဳျပီး အခ်ိန္ကို အသိမေပးထားပါနဲ႕။
ဆက္သြယ္ေရး
“လိုင္းလံုး၀၊ လံုး၀ မပူးပါနဲ႕”။ ေျမေအာက္ရဲေဘာ္တေယာက္အတြက္ ဒီအခ်က္ဟာ အသက္တမွ် အေရးၾကီးလွပါတယ္။ အိုဂ်ီအသြင္ လွဳပ္ရွားသူေတြနဲ႕ လိုင္းသြားပူးမိလို႔၊ ေထာက္လွမ္းေရး ေနာက္ေယာင္ခံလိုက္ခံေနရတဲ့ လိုင္းေတြနဲ႕ သြားပူးမိလို႔၊ အခ်ိန္မတန္ခင္ ရန္သူ႕လက္ထဲ ေရာက္သြားရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြအမ်ားၾကီးပါ။ အေဖနဲ႔သားေတာင္ တလိုင္းတည္းမဟုတ္ရင္ အခ်င္းခ်င္းဖြင့္ဟ ေမးျမန္းတာေတြ မလုပ္ပါနဲ႔။ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က တေယာက္ေယာက္နဲ႕ အဆက္အသြယ္ရွိေနမွန္း သိေနရင္ေတာင္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္ပါ။ လိုင္းလံုး၀မပူးပါနဲ႕။
ျပည္ပမွာ နာမည္ၾကီးေနတယ္ဆိုျပီးလဲ လိုင္းသြားမဆက္ပါနဲ႔။ မလိုအပ္ပဲ လိုင္းသြားဆက္မိတဲ့အခါ သူတို႕ရဲ႕ ဂ်ီေတာ့ခ္ေတြကို ေစာင့္ၾကည့္ခံေနရတာဆိုရင္ ကိုယ့္အမည္ ေပါက္ထြက္သြားႏိုင္ပါတယ္။ မီဒီယာမ်ားနဲ႕ ဆက္သြယ္တဲ့အခါမွာလဲ ဒီလိုပါပဲ။ မိမိတာ၀န္က သတင္းယူဂ်ီမဟုတ္ပဲ၊ ကလာဘ္စည္းတည္ေဆာက္ေရး၊ ေရရွည္ျမွဳပ္ႏွံေရးဆိုရင္ မီဒီယာမ်ားနဲ႕ လံုး၀လိုင္းမပူးပါနဲ႕။
ျပည္ပနဲ႔၊ မီဒီယာနဲ႔၊ အိုဂ်ီေတြနဲ႕ သတင္းဆိုင္ရာ၊ ဆက္ဆံေရးဆိုင္ရာ တာ၀န္ယူရတယ္ဆိုရင္ သီးျခားအီးေမးလ္ကိုသံုးပါ။ ကိုယ့္ျပည္တြင္းကလာဘ္စည္းမ်ားနဲ႔ ဆက္သြယ္ေနတဲ့ အီးေမးလ္ကို လံုး၀မသံုးပါနဲ႔။ ဆက္သြယ္ေရးအီးေမးလ္ကို အမည္ရင္းမ်ားနဲ႕ လံုး၀မဖြင့္ပါနဲ႔။ အီးေမးလ္လိပ္စာေရွ႕မွာ နာမည္ေတြ ထည့္ထားတာမလုပ္ပါနဲ႔။ အီးေမးလ္လိပ္စာပဲ address book မွာ ထည့္ထားပါ။ လိပ္စာေတြကို တတ္ႏိုင္သမွ် BCC ထဲထည့္ျပီး ပို႕ပါ။ မိမိအီးေမးလ္ အေဖာက္ခံရတယ္လို႕ သံသယရွိရင္ ဒီအီးေမးလ္လိပ္စာကို တခါတည္း ဖ်က္ခ်ပစ္လိုက္ပါ။ လံုး၀မထားပါနဲ႕ေတာ့။ မသိတဲ့လူမ်ားက ဆက္သြယ္မိရင္ သတင္းေပါက္ၾကားသြားတာေတြ ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ဘေလာ့ရွိသူမ်ား ဘေလာ့ဖြင့္ထားတဲ့ အီးေမးလ္လိပ္စာကို ျပည္တြင္းျပည္ပဆက္သြယ္ေရးမွာ မသံုးပါနဲ႔။
ပည္တြင္းလွဳပ္ရွားမွဳ ဓာတ္ပံုမ်ားပို႕ရင္ ဓာတ္ပံုေတြမွာ လူပံုေတြကို တတ္ႏိုင္သမွ် ေဖ်ာက္ထားပါ။ လူပံုရိပ္ေတြပါရင္ေတာင္ ထင္ရွားတဲ့အမွတ္အသားေတြပါတဲ့အထိ အနီးကပ္ဓာတ္ပံုရိုက္ပို႔တာေတြ မလုပ္ပါနဲ႔။
ကို္ယ့္ရဲေဘာ္လံုျခံဳေရးကို အျမဲဂရုျပဳပါ။ သတင္းတပုဒ္ေလးအတြက္ ကိုယ့္ရဲေဘာ္ကိုယ္ စေတးလိုက္မိတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး လံုး၀မျဖစ္ပါေစနဲ႕။
စာရြက္စာတမ္း
တတ္ႏိုင္သမွ် စာရြက္စာတမ္းေတြကို ကိုယ္နဲ႔ နီးနီးကပ္ကပ္ မထားပါနဲ႔။ USB ထဲမွာ စာရြက္စာတမ္းေတြ ရွိေနတုန္း၊ ပိတ္ဖမ္းေနတာမ်ိဳး ၾကံဳတဲ့အခါ၊ မလြတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးထင္ရင္ USB ကို ခ်ိဳးဖဲ့ဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္ပါ။ စာရြက္စာတမ္းေတြနဲ႔ အမိမခံပါနဲ႔။
စာရြက္စာတမ္းေတြကို အိမ္မွာမထားပါနဲ႔။ မလိုအပ္တာေတြကို သိမ္းမထားပါနဲ႕။ အသံုးျပဳစရာ မလိုေတာ့တဲ့ ပိုစတာေဟာင္းေတြ၊ စာရြက္ေဟာင္းေတြကို မီးရွိဳ႕ဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္ပါ။ ကြန္ပ်ဴတာသံုးတယ္ဆိုရင္ ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာ သိမ္းမထားပါနဲ႕။ အလြယ္တကူ ေရႊ႕ေျပာင္းသယ္ယူႏိုင္တဲ့ ပစၥည္းေလးေတြထဲကို ေျပာင္းထည့္လိုက္ပါ။ အီးေမးလ္ထဲက မလိုအပ္ေတာ့တဲ့ ေမးလ္ေတြကို ဖ်က္ပစ္လိုက္ပါ။ သိမ္းမထားပါနဲ႕။ အထူးသျဖင့္ ျပည္ပနဲ႕ ဆက္သြယ္ထားတဲ့ chat ေတြကို အကုန္ဖ်က္ပစ္လိုက္ပါ။ လက္၀ယ္ရွိတဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြကို သိမ္းထားဖို႔လိုတယ္ဆိုရင္ တျခားေက်ာင္းမွတ္စုေတြ၊ အလုပ္မွတ္စုေတြနဲ႕ ေရာထားလိုက္ပါ။ ဖိုင္သီးသန္႔ခြဲသိမ္းတာမ်ိဳး မလုပ္ပါနဲ႔။
မိတ္ေဆြမ်ားအတြက္ တစံုတရာ အက်ိဳးရွိမယ္ ယူဆျပီး၊ ေစတနာနဲ႔ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေတာ္လွန္ေရးသစၥာျဖင့္
ခင္မမမ်ိဳး (၂၆၊ ၁၂၊ ၂၀၀၈)
မွ်ေဝသူ ။ ။ ေနာ္မန္
မွတ္ခ်က္ ။ ။ http://khinmamamyo.blogspot.com မွ ကူးယူ မွ်ေဝပါ၏ ။
Friday, December 26, 2008
ေက်ာင္းသားလုပ္တဲ႔ ႏုိင္ငံေရး
ဗၾသ
မွ်ေဝသူ ။ ။ ေနာ္မန္
မွတ္ခ်က္ ။ ။ http://www.naytthit.com ( အမွတ္တရ ေဒါင္းအိုးေဝ ) မွ ကူးယူ မွ်ေဝပါ၏ ။
Thursday, December 25, 2008
ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ရဲေဘာ္ေဟာင္း ဦးမွတ္ႀကီး (ခ) ဦးလွသြင္ ကြယ္လြန္ေလၿပီ
ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ တပ္ရင္း ၂၁၆တြင္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ခဲ႔ေသာ ဦးမွတ္ႀကီး (ခ) ဦးလွသြင္မွာ အဆုတ္ကင္ဆာ ေရာဂါျဖင္႔ ယမန္ေန႔ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ (၂၄)ရက္ ညေန ၄နာရီ ၅၈မိနစ္တြင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ေအာ္ရီဂြန္ ျပည္နယ္၊ ပို႔တ္လန္းၿမိဳ႕တြင္ ကြယ္လြန္သြားၿပီ ျဖစ္သည္။
သားျဖစ္သူ ေဇာ္မင္းေထြးမွာ ယခုႏွစ္ မတ္ခ်္လတြင္ ျမန္မာ႔အေရးအတြက္ ေအာ္ရီဂန္ျပည္နယ္မွ နယူးေယာက္အထိ မိုင္၃၀၀၀ ခရီးရွည္ေလွ်ာက္ခဲ႔သူ ျဖစ္သည္။
က်န္ရစ္သူ မိသားစုအား ရပ္နီးရပ္ေဝးမွ မိတ္ေဆြမ်ား ဆက္သြယ္ႏိုင္ရန္
ဆက္သြယ္ရန္ ။ ။ (၅၀၃) ၂၃၉ - ၄၂၂၂
မွတ္ခ်က္ ။ ။ http://chittemanawmyae.blogspot.com မွ ကူးယူ မွ်ေဝပါသည္။
နအဖ ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးရဲ ႔ ထုိးေဖာက္မႈ အစီအစဥ္
နအဖ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ဦး၏ စီမံကြပ္ကဲမႈအရ ရဲမႉးသန္းထြန္း ဦးစီးသည့္ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ အဖြဲ႕၀င္ (၂၀) ဦးဟာ ရန္ကုန္မွ ျမ၀တီ၊ ျမ၀တီမွ မဲေဆာက္သို႔ ဒီဇင္ဘာ (၁၉) ရက္ေန႔တြင္ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ အဆုိပါအဖြဲ႕၏ ဦးတည္ခ်က္မ်ားမွာ ျပည္တြင္းမွ လာေရာက္မည့္ နယ္စပ္ေဒသရွိ အတိုက္အခံ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား တခ်ိဳ ႔က ဖြင့္လွစ္မည့္ သင္တန္းေပါင္းစံု တက္ေရာက္မည့္သူမ်ားအား ေထာက္လွမ္းရန္၊ ရရွိသည့္ အခ်က္အလက္မ်ားကို ျပည္တြင္းသို႔ အခ်ိန္မီ သတင္းပို႔ရန္၊ သင္တန္းဖြင့္လွစ္မည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား ႐ံုး၊ ေနရာ၊ သင္တန္း က်င္းပသည့္ ေနရာထိ ထုိးေဖာက္သြားေရး စီမံေဆာင္ရြက္ရန္ ျဖစ္ပါသည္။
ေနာက္ဦးတည္ခ်က္မွာ နယ္စပ္ေဒသတြင္ UG (Underground) လုပ္သူမ်ား လွ်ဳိ႕၀ွက္စြာ ျပည္တြင္းသို႔ ၀င္ေရာက္မည့္ အစီအစဥ္လမ္းေၾကာင္းႏွင့္ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ ေထာက္လွမ္းသြားရန္၊ အတုိက္အခံ အဖြဲ႔အစည္း ႐ံုးမ်ားတြင္ ျပည္တြင္းက တရားမ၀င္ လာေရာက္လုပ္ကိုင္ေနသူမ်ား၏ လႈပ္ရွားမႈ သတင္းမ်ားကုိပါ ေဖာ္ထုတ္သြားရန္ စသည့္ ဦးတည္ခ်က္မ်ား ပါ၀င္ေၾကာင္း သိရသည္။ ထုိးေဖာက္ေရးအဖဲ႔ြ၌ ပါ၀င္သူမ်ားမွာ ေအာက္ပါအတုိင္း ျဖစ္သည္။
၁။သန္းထြန္း
၂။ေဇာ္မင္းထြန္း
၃။တင္ထြန္းေအာင္
၄။ထြန္းထြန္း၀င္း
၅။ေစာေက်ာ္ေထြး
၆။ညီမင္းသူ
၇။ေမာင္ေထြး
၈။ေအာင္ေထြး
၉။ေနလင္း
၁၀။သူရေအာင္
၁၁။ေက်ာ္ႏုိင္
၁၂။စိုးစိုးေထြး
၁၃။မိုးပပေအာင္
၁၄။မိေအးမာ
၁၅။ေဆြေဆြ၀င္း
၁၆။သီသီေအာင္
၁၇။မသန္းေအး
၁၈။ႏုိင္ႏုိင္ေဇာ္
၁၉။သက္မာ
၂၀။ဆင့္ဆင့္ေအးတုိ႔ ျဖစ္ၾကသည္။
အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ရဲမႉးသန္းထြန္းဟာ ေတာင္ပိုင္းတုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ လက္ေအာက္ခံတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ေသာ တပ္မေတာ္ အရာရွိတဦးျဖစ္ၿပီး ေမွာ္ဘီ ရဲတပ္ရင္းသု႔ိ ေျပာင္းေရႊ႕႔ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ရဲမႉးသန္းထြန္းဟာ ထူးခြ်န္သူတဦး ျဖစ္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ၏ သားအငယ္ဆံုးကုိ စည္း႐ံုးႏိုင္စြမ္း ရွိခဲ့သူ ျဖစ္ကာ DKBA အဖြဲ႕၏ ပံ့ပိုးမႈျဖင့္ ျမ၀တီမွ မဲေဆာက္ကို ထုိးေဖာက္ႏုိင္ေအာင္ စီစဥ္ေနသူ ျဖစ္သည္။ ရဲမႉး သန္းထြန္းႏွင့္ အဖြ႔ဲကို လႈပ္ရွားႏုိင္ရန္ ေအာက္ပါအတုိင္း ေနရာခ် စီမံေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါသည္။
၁။ မယ္ေတာ္ေဆးခန္းတြင္ တာ၀န္ခ်ထားသူ (၅) ဦး
၂။ စက္႐ံု အလုပ္႐ုံမ်ားတြင္ တာ၀န္ခ်ထားသူ (၃) ဦး
၃။ မဲေဆာက္ၿမိဳ ႔ေပၚတြင္ တာ၀န္ခ်ထားသူ (၇) ဦး
၄။ ျမ၀တီၿမိဳ ႔တြင္ အေရးေပၚ စစ္ဆင္ေရးအတြက္ အရန္အင္အား (၅) ဦး
မယ္ေတာ္ေဆးခန္း၊ စက္႐ံု အလုပ္႐ုံႏွင့္ မဲေဆာက္ၿမိဳ ႔ေပၚတြင္ တာ၀န္ခ်ထားသူ စုစုေပါင္း (၁၅) ဦးတုိ႔ကို ထုိင္း လက္ကုိင္ဖုန္းမ်ား ကိုယ္စီ ေပးထားၿပီး ျမ၀တီကို စဥ္ဆက္မျပတ္ သတင္းပုိ႔ဆက္သြယ္ေရးအတြက္ အထူးမွာၾကားထားခဲ့သည္ဟု သိရသည္။ သူတုိ႔ကုိ ျမ၀တီသုိ႔ ေန႔ခ်င္းျပန္ မသြားခိုင္းဘဲ မဲေဆာက္ၿမိဳ ႔ တ၀ုိက္တြင္ အေျချပဳကာ လွည့္လည္လႈပ္ရွားခုိင္းပါ သည္။ သူတုိ႔ရဲ ႔ လံုၿခံဳေရးအတြက္ နာမည္၀ွက္မ်ားကို ေအာက္ပါ အတုိင္း အသီးသီးေပး ထားသည္။
အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ သန္းထြန္းအား (ဗိုက္ႀကီး)၊ ထြန္းထြန္း၀င္းအား (ေခါင္းေျပာင္)၊ ေဇာ္မင္းထြန္း အား (ဒီေကး)၊ တင္ထြန္းေအာင္အား (ကုလားေလး) ၊ ေစာေက်ာ္ေထြးအား (ကိုသြက္)၊ ညီမင္းသူ အား (ေမာင္ခၽြန္)၊ ေမာင္ေထြးအား (မယက)၊ ေအာင္ေထြးအား (ကို႐ႈတ္)၊ ေနလင္းအား (ေဂ်ာ္နီ)၊ သူရေအာင္အား (သိန္းသိန္း)၊ ေက်ာ္ႏုိင္အား (ေကာက္ေကာက္)၊ စိုးစိုးေထြးအား (ေပါက္စီ)၊ မိုးပပေအာင္ အား (ငကန္း)၊ မိေအးမာအား (မမြန္)၊ ေဆြေဆြ၀င္းအား (ေဒၚႀကီး)၊ သီသီေအာင္အား (ေဒါက္တို)၊ မသန္းေအးအား (ေဒြးေလး)၊ ႏိုင္ႏုိင္ေဇာ္အား (မိေဇာ္)၊ သက္မာအား (ငေၾကာက္)၊ ဆင့္ဆင့္ေအး အား (ေဒၚေအး) ဟု အသီးသီး ဖုန္းထဲမွာ ေခၚေျပာၾကရန္ မွာၾကားထားသည္။
သူတုိ႔ (၂၀) ဦးထဲမွာ ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားနဲ႔ မြန္လူမ်ိဳးမ်ားကုိ ထည့္ထားျခင္းေၾကာင့္ နယ္စပ္ေဒသတြင္ ရွိေသာ တုိင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုထဲထိ ထုိးေဖာက္၀င္ေရာက္မည္ ျဖစ္ၿပီး လုိအပ္ပါက ဘာသာစကား ကန္႔သတ္ခ်က္ကို ေက်ာ္လႊား ေထာက္လွမ္းႏုိင္မည္ ျဖစ္သည္။ စုိးရိမ္စရာ ေကာင္းသည့္အခ်က္တခုက မိန္းကေလး အင္အားစု တ၀က္နီးပါး ပါ၀င္ေန၍ အတုိက္အခံ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား အေနျဖင့္ ေလွ်ာ့တြက္ၿပီး မိမိ၏ အတြင္းစည္းထဲကို အလြယ္တကူ ၀င္ခြင့္ေပးသြားမည့္ အလားအလာ ျဖစ္ေနသည္။
ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေမာင္ဦး မွာထားခ်က္က အခု လႊတ္ထားသည့္ ေထာက္လွမ္းေရး အဖဲြ႔အား အတုိက္အခံ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ရိပ္မိသိရွိသြားခဲ့ပါက ခ်က္ခ်င္း ျပန္လာခဲ့ရန္ မွာၾကားထားသည္ဟု သိရသည္။
ယခုအခါမွာ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ၫႊန္ၾကားေရးမႉး႐ံုး မရွိေတာ့သည့္အတြက္ ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးဌာနအေနျဖင့္ SB (Special Branch) အထူးရဲတပ္ဖြဲ႔ကို အမာခံထားကာ CID မႈခင္းတပ္ဖြဲ႕ႏွင့္ BSI အထူး စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ဦးစီးဌာနတုိ႔မွ တပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ားကို ထုတ္ႏုတ္ၿပီး အပတ္တကုတ္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ေနရသည္။
ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားက ၎တုိ႔၏ အမာခံ သတင္းေပးမ်ားႏွင့္ အခ်က္အလက္မ်ားကို ဖ်က္ဆီးခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ စမ္းတ၀ါး၀ါးျဖင့္ ေျမစမ္းခရမ္းပိ်ဳး လုပ္ေနရသည့္ အေနအထား ရွိပါသည္။ လက္ရိွ လႊတ္လိုက္သည့္ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႔၏ အားထားရာ အမာခံ သတင္းေပးမွာ DKBA ျဖစ္ၿပီး DKBA တုိ႔၏ မဲေဆာက္ၿမိဳ ႔အေျခစိုက္ ေနရာမ်ားကို အမွီျပဳၿပီး လႈပ္ရွားၾကမည့္ အေနအထားမ်ိဳး ရွိပါသည္။
ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးဌာနအေနျဖင့္ ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႔ကဲ့သုိ႔ လွ်ဳိ႕၀ွက္စြာ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ျခင္း မရွိဘဲ ရန္ကုန္တုိင္း ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ေကာင္စီ႐ံုး၏ ပါ၀ါကုိ အသံုးျပဳၿပီး ျမ၀တီ ၿမိဳ႕ ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီသုိ႔ ကူညီေပးေရး ၫႊန္ၾကား တုိက္တြန္းထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။
မည္သုိ႔ဆုိေစ အတုိက္အခံ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအေနျဖင့္ မဲေဆာက္တခြင္တြင္ ဖထီး ပဒုိမန္းရွာ လုပ္ႀကံခံရမႈႏွင့္ မယ္ပတြင္ (UG) ကုိရဲ အား ျပန္ေပးဆြဲခံရမႈမ်ားကို သင္ခန္းစာယူၿပီး လံုၿခံဳေရးအထူးသတိျဖင့္ အတြင္းစည္းကုိ တင္းက်ပ္ကာ အဆုိပါ အဖြဲ႔၀င္မ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ ေခ်မႈန္းၾကရန္ ေစတနာေကာင္းျဖင့္ တုိက္တြန္း ေရးသားလို္က္ရပါသည္။
ျပည္ထဲေရး အရာရွိတဦး (၂၄-၁၂-၀၈)
မွ်ေဝသူ ။ ။ ေနာ္မန္
မွတ္ခ်က္ ။ ။ http://www.khitpyaing.org မွ ကူးယူ မွ်ေဝပါ၏ ။
Sunday, December 21, 2008
ျမန္မာစစ္တပ္ အမႈိက္ရွင္းနည္း
ဗ်ဴဟာမႉးနဲ႔ အထက္စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ ၀ိနည္းလြတ္ အမိန္႔မ်ား ေပးတတ္ရာ “မင္းတို႔ အမိႈက္သ႐ိုက္ေတြ ရွင္းပစ္ၾက” ဆုိၿပီး အမိန္႔ေပးရင္ပဲ လက္ေအာက္ခံတပ္မ်ားက ရြာေတြကို မီး႐ႈိ ႔ရတဲ့ ထံုးစံ ရွိပါတယ္။ အခ်ိဳ႕တပ္ရင္းေတြ အေနနဲ႔လည္း အထက္ဌာနေတြကို မိမိအတြက္ အမႈမပတ္ေအာင္ လုပ္ႀကံသတင္းတင္တဲ့အခါ ရြာေတြမွာ ေသာင္းက်န္းသူေတြရဲ ႔ အမာခံ လူေတြရွိလို႔ မသကၤာတဲ့အတြက္ သြားေရာက္ရွင္းလင္းရာ ခုခံလို႔ မီး႐ႈိ႕ ဖ်က္ဆီးရျခင္း ျဖစ္တယ္လို႔ အေၾကာင္းျပပါတယ္။
အမွန္တကယ္ေတာ့ အထက္ဌာနေတြကလည္း လက္ေအာက္မွ တင္ျပခ်က္ကို မသိက်ဳိးကြ်န္ျပဳကာ စံုစမ္းေဖာ္ထုတ္ အေရးယူျခင္း မရွိခဲ့တဲ့အတြက္ အျပစ္မဲ့ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့့ျဖစ္ရ၊ သတ္ျဖတ္ခံရတာမို႔ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ ႔ နာၾကည္းခ်က္ဟာ ေမ့ေပ်ာက္ဖြယ္ရာ ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါ။
ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း လင္းေခးၿမိဳ ႔က ခလရ (၉၉) ဟာ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ မတ္လမွာ တပ္ပတ္၀န္းက်င္မွာရွိတဲ့ ရြာေတြကို ေခၚယူၿပီး ရန္သူ႔သတင္း အခ်က္အလက္ေတြကို ေမးျမန္းစစ္ေဆးခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲ့ဒီလို စစ္ေဆးေမးျမန္းခဲ့ရာမွာ ဘာအေၾကာင္းမွ မထူးလို႔ စစ္ေဆးတဲ့ အရာရွိေတြဟာ စိတ္မရွည္ေတာ့ဘဲ ပန္က်ိဳင္းရြာမွ ရြာသားေတြကို စတင္ထု႐ိုက္ ႏွိပ္စက္သတ္ျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္္။ အဲဒီပန္က်ိဳင္းဆုိတဲ့ ရြာေလးကုိ ဆက္တိုက္ဆုိသလို ေခၚယူစစ္ေဆးသတင္းေမးခဲ့ရာ ပန္က်ိဳင္းရြာက လူေတြ တေယာက္မွ မရွိေတာ့ဘဲ တျခား တေနရာကို ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္သြားၿပီး ရြာပ်က္သလုိ ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ စစ္တပ္က လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ေတာ့ သတ္ရင္ အေသခံေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြသာ က်န္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ က်န္ရွိေနတဲ့ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြကိုေတာင္ မညႇာတာဘဲ (တပ္ေရး ဗုိလ္ႀကီး) ဗိုလ္ႀကီးေက်ာ္သိန္းက ရြာေရာ၊ လူေတြပါ မီး႐ိႈ႕ ဖ်က္ဆီးခဲ့ကာ သတ္ျဖတ္လိုက္ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း ၀မ္ဆင္းၿမိဳ႕ရွိ ခလရ (၂၈၇) မွာလည္း ေအာက္ပါျဖစ္စဥ္ေတြ ျဖစ္ပြားခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလရဲ႕ ညတညမွာ ၀မ္ဆင္းၿမိဳ ႔ရွိ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေရွ႕မွာ ဘုရားပြဲက်င္းပေနစဥ္ SSA အဖြဲ႔ေတြဟာ ခလရ (၂၈၇) ဘက္မွ စစ္သားေတြကို အနီးကပ္ ပစ္သတ္ၿပီး ထြက္ေျပးသြားခဲ့ပါတယ္္။ CSM ဒု အရာခံဗိုလ္တဦး၊ တပ္ၾကပ္ႀကီး စာေရးတဦးနဲ႔ ရဲေဘာ္ႏွစ္ဦးတို႔ ေသဆံုးခဲ့ရပါတယ္္။ အဲဒီ ျဖစ္စဥ္အေပၚ သက္ဆုိင္ရာ ရြာသားေတြနဲ႔ ရြာလူႀကီးေတြကုိ ရန္သူ႔သတင္းကို ႀကိဳတင္ မတင္ျပရ ေကာင္းလားလို႔ဆုိၿပီး ခလရ (၂၈၇) ဒု-တပ္ရင္းမႉး ဗိုလ္မႉး ေ၀လင္းက ေဒါသူပုန္ထကာ စတင္ အေရးယူပါေတာ့တယ္။
ျဖစ္စဥ္ျဖစ္တဲ့ ညတြင္းခ်င္းမွာပင္ ရြာမွာရွိတဲ့ ဥကၠ႒၊ အတြင္းေရးမႉး အဖြဲ႔၀င္ေတြကို ခ်က္ခ်င္း ဖမ္းဆီးထားၿပီး ေနာက္ေန႔ နံနက္တြင္ ထု႐ိုက္ႏွိပ္စက္ စစ္ေဆးခဲ့ပါတယ္္။ ဒါေပမယ့္ ဘာသတင္းမွ မရခဲ့တာမုိ႔ တပ္ရင္းအခ်ဳပ္ထဲမွာ ထည့္ထားၿပီး (၇) ရက္ ဆက္တုိက္ ေရေလာင္း၊ အ၀တ္အုပ္၊ တုတ္နဲ႔႐ုိက္ ထမင္းမေကၽြးဘဲ လူမဆန္စြာ ႏွိပ္စက္ ညႇဥ္းပန္းခဲ့ပါတယ္။ ရြာသားေတြဟာ ရန္သူ႔သတင္း အမွန္တကယ္ မသိတာကို ဘယ္လိုမွ မေျဖတတ္ေလ၊ ထု႐ိုက္ ႏွိပ္စက္မႈ ျပင္းထန္လာေလျဖစ္ေနတာမုိ႔ ေနာက္ဆံုး သူတုိ႔ကုိ သတ္လိုက္ဖို႔ ေတာင္းဆုိတဲ့အထိ ျဖစ္လာခဲ့ရပါတယ္။(၇) ရက္ ျပည့္တဲ့ေန႔မွာပင္ ဒုတိယတပ္ရင္းမႉး ဗိုလ္မႉးေ၀လင္းက အမိန္႔အရ ဖမ္းဆီးထားတဲ့ အဲဒီ ရြာသား (၁၅) ေယာက္ကုိ မည္သူနဲ႔မွ ေတြ႕ခြင့္မေပးေတာ့ဘဲ တပ္ရင္းရဲ႕ အေနာက္ဘက္မွာရွိတဲ့ ေတာင္ေျမမွာ သူတို႔ ကိုယ္တုိင္ကို က်င္းတူးခုိင္းၿပီးေတာ့ ရက္စက္စြာ ပစ္သတ္ခဲ့ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ မေသမရွင္နဲ႔ ဒီအတုိင္းပဲ ေျမျမႇဳပ္လိုက္ၾကပါတယ္။
အဲဒီတပ္မွာပင္ မုဒိန္းမႈ ျဖစ္စဥ္ ထပ္မံ ျဖစ္ပြားခဲ့ပါေသးတယ္။ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလခန္႔က ခလရ (၂၈၇) ဌာနခ်ဳပ္ တပ္ရင္းမွာပင္ ဌာနခ်ဳပ္ တပ္ခြဲမႉး ဗိုလ္မႉးသန္းေဇာ္ဟာ ေဘးပတ္၀န္းက်င္မွာရွိတဲ့ လားဟူ စုစည္းရြာေလးတရြာမွ အပ်ိဳေခ်ာေခ်ာေလးေတြကို အဓမၼစည္း႐ံုး သိမ္းသြင္းၿပီး အေပ်ာ္ႀကံ မုဒိန္းက်င့္ႀကံပါတယ္။
ဗုိလ္မႉးသန္းေဇာ္ဟာ အဲဒီ ဧရိယာ နယ္ေျမတ၀ိုက္မွာ အႀကီးဆံုးအာဏာပုိင္ ျဖစ္တာမုိ႔ စားေသာက္ဆုိင္ေတြမွာ ေသာက္စားမူးယစ္ၿပီး မိန္းမပ်ိဳေတြကို ေခၚယူညအိပ္ ေပါင္းသင္းခဲ့ပါတယ္။ အခ်ိဳ ႔မိန္းမပ်ိဳေတြကိုေတာ့ ဆန္၊ ဆီ၊ ႏုိ႔ဆီ အနည္းငယ္ေလာက္သာ ႏွစ္သိမ့္ေပးၿပီး တခ်ိဳ ႔ကိုက်ေတာ့ အာဏာျဖင့္ ၿခိမ္းေျခာက္ အႏိုင္က်င့္ခဲ့ပါတယ္။
ဆင္းရဲတဲ့ ရြာက ရြာသားေတြဟာ ပထမေတာ့ သည္းခံေနၾကေပမယ့္ မိန္းကေလး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အႏိုင္က်င့္ခံလာရတဲ့အခါမွာ မခံရပ္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ အထက္ စစ္ဌာနခ်ဳပ္ေတြကို တုိင္ၾကားပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အေၾကာင္းမထူးတာေၾကာင့္ ေနာက္ေတာ့ ရြာသားေတြဟာ အေရွ ႔ပိုင္းတုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ တုိင္းမႉး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ဘုိထံသုိ႔ သြားေရာက္တုိင္ၾကားခဲ့ျပန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ တုိင္းမႉး ကိုယ္တုိင္ ၀မ္ဆင္းသို႔ သြားေရာက္ စစ္ေဆးခဲ့ပါတယ္္။ ဒီလုိ အဓမၼျပဳက်င့္တာကို လားဟူရြာမွ အျပဳခံရသူ အပ်ိဳမ်ားကို ေခၚၿပီး ဟုတ္ မဟုတ္ စစ္ေဆးခဲ့ရာ ဟုတ္မွန္ေၾကာင္း ေဖာ္ထုတ္ သိရွိခဲ့ပါတယ္္။
ဗုိလ္မႉးသန္းေဇာ္ဟာ တပ္ရင္းအခ်ဳပ္ထဲမွာ တလအခ်ဳပ္ခံထားရၿပီး အက်ဥ္းစစ္တရား႐ံုးခ်ဳပ္က သူ႔အား အရပ္၀တ္လဲခုိင္းလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ဗိုလ္မႉးသန္းေဇာ္ဟာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းတခုမွာ ၀င္ေရာက္ေနေၾကာင္း သိခဲ့ရပါတယ္္။ အဲဒီ ဗိုလ္မႉးသန္းေဇာ္ဟာ အခဲမေက်ဘဲ အဲဒီရြာနဲ႔ တပ္ရင္းအား မၾကာခဏ ၿခိမ္းေျခာက္သံေပးေနေၾကာင္းလည္း သိရွိိရပါတယ္။
ေရွ ႔တန္းစစ္ဆင္ေရး နယ္ေျမေတြမွာ စစ္တပ္က ႀကီးစိုးေနတာမို႔ ဥပေဒမဲ့ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ျပည္သူလူထုအေနနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ခံရ႐ံုသာမက မိန္းကေလးေတြ အၾကမ္းဖက္ ခံရတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြလည္း မၾကာခဏ ျဖစ္ပြားေနတာမို႔ ျပည္သူလူထု ေထာက္ခံမႈကင္းမဲ့ေနၿပီး တပ္ရင္းေတြရဲ႕ စည္း႐ံုးေရး က်ဆင္းေနမႈတို႔ကို ေတြ႔ရွိေနရပါတယ္။
မုဒိန္းမႈျဖစ္စဥ္မွာ အတုိင္းအတာတခုထိ အေရးယူမႈ ရွိခဲ့ေသာ္လည္း လူသတ္မႈ ျဖစ္စဥ္မွာ တိုင္းမႉးအေနနဲ႔ အေရးယူမႈ မရွိတာကို ေတြ႔ရလို႔ တပ္မေတာ္ရဲ ႔ သမုိင္း အမည္းစက္ႀကီး တစက္ စြန္းထင္းခဲ့တာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ မုဒိန္းမႈအရ အေရးယူလိုက္တဲ့ ဗိုလ္မႉး သန္းေဇာ္ရဲ ႔ ျပစ္ဒဏ္မွာလည္း ေပ့ါပါးလြန္းၿပီး စစ္ဥပေဒအရပဲ ၾကည့္ၾကည့္၊ နယ္ဘက္ ဥပေဒအရပဲ ၾကည့္ၾကည့္ ေထာင္ဒဏ္က်ခံသင့္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ တုိင္းမႉးျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ဘုိဟာ လက္ေအာက္ခံ အရာရွိေတြကုိ ဥပေဒနဲ႔အညီ အေရးယူမႈ ပ်က္ကြက္တာမုိ႔ ဘက္လုိက္မႈနဲ႔ အကာအကြယ္ေပးခဲ့ေၾကာင္း ေပၚလြင္ထင္ရွားခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ဘုိ ကုိယ္ႏိႈက္က စစ္အာဏာရွင္ပီပီ သူ႔ရဲ႕ တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဴပ္ လက္ေအာက္ခံ ၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ ျပည္သူလူထုအေပၚ ၾကမ္းခ်င္တိုင္းၾကမ္း၊ ရမ္းခ်င္တုိင္း ရမ္းတဲ့လူ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အသတ္ခံရတဲ့ တုိင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုေတြရဲ ႔ နာၾကည္းခ်က္ေတြေၾကာင့္ ခလရ (၂၈၇) တပ္ဌာနခ်ဳပ္ရဲ ႔ လံုၿခံဳေရး၊ စည္း႐ံုးေရးေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ ရရွိႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့သလို ျပည္သူၾကားက ေပါက္ဖြားလာခဲ့တဲ့ တပ္မေတာ္ဟာ ျပည္သူနဲ႔ တသားတည္း မျဖစ္ေတာ့တာကို ၀မ္းနည္းဖြယ္ ေတြ႔ေနရပါတယ္။
အထက္လူႀကီးေတြရဲ ႔ မဟာဗ်ဴဟာအရ ၀မ္ဆင္းရြာလုိမိ်ဳး ရန္သူ႔ဧရိယာတ၀ိုက္အတြင္း တပ္ရင္းေတြကို ဖြင့္လွစ္ရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ နယ္ေျမစိုးမိုးေရးနဲ႔ ရန္သူ႔ ဧရိယာ က်ံဳ႕သြားေစေရး ျဖစ္တာမို႔ ခလရ (၂၈၇) ရဲ႕ လုပ္ကိုင္ပံုေၾကာင့္ မဟာဗ်ဴဟာအထမေျမာက္ေတာ့ေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရပါတယ္။
ရြာသား (၁၅) ဦးကို အသားလြတ္ သတ္ျဖတ္လုိက္တဲ့ လူသတ္မႈ ျဖစ္စဥ္အရ ဒု-တပ္ရင္းမွဴး ဗိုလ္မႉးေ၀လြင္ဟာ SSA ပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ ဘုရားပြဲမွာ ေသဆံုးသြားတဲ့ အရာခံ အၾကပ္ႀကီး ရဲေဘာ္ေတြအတြက္ အထက္ဌာနမွ ၎အား အေရးယူခံရမယ့္ အေရးမွ လြတ္ကင္းေစဖုိ႔ ရြာသားေတြကို သူပုန္အမာခံလို႔ မတရားစြပ္စြဲၿပီး သတ္ျဖတ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္မုိ႔ စစ္အာဏာရွင္ေတြနဲ႔ တခ်ိဳ ႔တပ္ေတြဟာ ရြာမီး႐ႈိ ႔မႈ၊ လူသတ္မႈနဲ႔ မုဒိန္းမႈ စတဲ့ ျပည္သူလူထုအေပၚ အႏုိင္က်င့္ ဗိုလ္က် သတ္ျဖတ္မႈ ျဖစ္စဥ္မ်ားကို ျဖစ္ပြားခဲ့ေပမယ့္ ႏုိင္ငံတကာအဆင့္ထိ ေရာက္ဖုိ႔ ေနေနသာသာ ေအာက္ေျခမွာပင္ ရင္နာစြာ တိမ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ ျဖစ္စဥ္မ်ား ရွိခဲ့ေၾကာင္း သာဓကမ်ားနဲ႔ ေဖာ္ထုတ္တင္ျပ ေပးပို႔လိုက္ပါတယ္။
တပ္မေတာ္အရာရွိတဦး (၁၉-၁၂-၂၀၀၈)
မွ်ေဝသူ ။ ။ ေနာ္မန္
မွတ္ခ်က္ ။ ။ http://www.khitpyaing.org မွ ကူးယူ မွ်ေဝပါ၏ ။
