ေဆာင္းပါးရွင္ - ဗိုလ္သိုးထိန္း
ယေန႔ လူ႔ ကမၻာေလာကႀကီးတြင္ သူ႔ကၽြမ္းက်င္ရာႏွင့္သူ၊ သူ႔ေနရာႏွင့္သူ၊ ကိုယ္စီတာ၀န္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ကာ ႏွစ္ေပါင္း ၾကာရွည္ ပုံမွန္လည္ပတ္ေနသည္မွာ အားလုံးအျမင္၊ တံျမက္စည္းလွည္းတံျပဳလုပ္သူ ရွိသကဲ့သို႔ ေလယာဥ္တီထြင္ ျပဳလုပ္သူ ကလည္း ရွိသည္။ အလားတူ ေလယာဥ္ ျပဳလုပ္သူ၏ အိမ္တြင္ တံျမက္စည္း လွည္းတံ မရွိရင္ မျဖစ္သကဲ့သို႔ တံျမက္စည္း လွည္းတံျပဳလုပ္သူကလည္း ရပ္ေ၀း ခရီးသြားရန္အတြက္ ေလယာဥ္ကို စီးသြားရမည္ပင္။
ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္ ဆရာဝန္မႀကီးအား လူမေသ “ေဆး” ေမးေနပံုအားလုံးက သူ႔ေနရာႏွင့္သူ အံ၀င္ခြင္က် လႈပ္ရွားသြားလာေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ တံျမက္စည္းလွည္းတံ ျပဳလုပ္သူက ေလယာဥ္တည္ေဆာက္ခြင့္ မရလို႔ စိတ္ပ်က္ေနစရာ မလိုသလို ေလယာဥ္တည္ေဆာက္သူကလဲ အေသးစား တံျမက္စည္း ျပဳလုပ္သည့္ လုပ္ငန္းကို ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ျခင္းငွာ သင့္ေတာ္မည္ မဟုတ္ေပ။
ကမၻာေလာကႀကီး ဤသို႔ ဤပုံ လည္ပတ္ေနေပမယ့္လို႔ ကမၻာႀကီးႏွင့္ ဆန္႔က်င္စြာ ျမန္မာျပည္ႀကီးကေတာ့ျဖင့္ တစ္ေက်ာင္း တစ္ဂါထာ တစ္ရြာ တစ္ပုဒ္ဆန္း၍ တမူထူးျခားစြာ သီးျခားလည္ပတ္ေနသည္ကေတာ့ အံ့ၾသဖြယ္ရာပင္။ စစ္သားဟူေသာ ေ၀ါဟာရသည္ စစ္တိုက္ရန္၊ ဆရာ၀န္ဟူေသာ ေ၀ါဟာရသည္ ေဆးကုသရန္၊ အင္ဂ်င္နီယာသည္ တံတားေဆာက္ရန္၊ လမ္းေဖာက္ရန္၊ အေဆာက္အဦး တည္ေဆာက္ရန္၊ ေတာင္သူလယ္သမားသည္ စပါးအသီးအႏွံစိုက္ရန္၊ တံငါသည္သည္ ငါးဖမ္းရန္ စသည္ စသည္ျဖင့္ သူ႔ကၽြမ္းက်င္ရာႏွင့္သူ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ကာမွ လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ ၿပီးစီးမည္ ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔မွမဟုတ္ ဆရာ၀န္အား စစ္တိုက္ခိုင္း၍ အင္ဂ်င္နီယာအား ေဆးကုခိုင္းကာ တံငါသည္အား တံတားေဆာက္ခိုင္းလွ်င္ ျဖင့္ေတာ့ ေရွ႕ဆက္ အက်ဳိးဆက္အား ေတြးရဲမည္ မဟုတ္ေပ။
ယေန႔ျမန္မာျပည္ႀကီးကေတာ့ ဆရာ၀န္အား စစ္မတိုက္ခိုင္းေသာ္လည္း စစ္သားမ်ား ကေတာ့ ယူနီေဖာင္းႀကီး တကားကား ႏွင့္ ခဲြစိတ္ခန္းအတြင္းမွာ ပါရဂူ ဆရာ၀န္မ်ားကို ညႊန္ၾကားခ်က္ေပးေနသည္မွာ အံ့ၾသဖြယ္ရာပင္။ အစိုးရ အသံလႊင့္ဌာနမ်ား မွာလည္း ၎ျမင္ကြင္းမ်ားကို ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ျမင္ေနက်ပင္။ ပါရဂူ ဆရာ၀န္မ်ားက လက္ကေလးေတြ ေနာက္ပစ္၊ အခ်ဳိ႕ဆို လက္အုပ္ကေလးေတြ ခ်ီ၍ စစ္သားမ်ား၏ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ားကို ေခါင္းေလးညိတ္ကာ နာခံေနၾကသည္ကိုေတြ႕ေတာ့ အနည္းငယ္ စဥ္းစားမိသည္။ အႏွီစစ္သားမ်ားသည္ ဆရာ၀န္မ်ားကို မည္သည့္ ညႊန္ၾကားခ်က္ေတြ ေပးေနသနည္း။
ဖ်ားနာေနသည့္ လူနာအား စစ္တပ္၏ ဇာတ္ၾကမ္းတိုက္ ကုသနည္းျဖစ္ေသာ တပ္မေတာ္အရက္ (Army Rum) ကိုမ်ား တိုက္ခိုင္းေနသည္လား၊ ဒဏ္ရာရ လူနာအား ေမာ္ဖိန္းထိုးခိုင္း ေနသည္လား။ ေျချဖတ္ လက္ျဖတ္ ရမည့္ လူနာအတြက္ အသားလွီးဓါးမကို ၿမိေနေအာင္ ေသြးခိုင္းေနမည္လား၊ စစ္တပ္၏ ေဆးကုသမႈႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ား ဆိုလွ်င္ ၎အခ်က္မ်ားမွ လဲြ၍ မည္သည့္ ညႊန္ၾကားခ်က္မွ ေပးႏိုင္လိမ့္မည္ မထင္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ စစ္သားသည္ ေဆးကုသရန္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ (စစ္ဆရာ၀န္မ်ား ရွိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ဆိုလိုသည္မွာ ေယဘုယ် ၿခဳံငုံေျပာျခင္း ျဖစ္သည္)။
အလားတူပင္ စစ္သားမ်ားသည္ အင္ဂ်င္နီယာမ်ားကိုလည္း ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ား ေပးေလ့ရွိသည္။ မည္သည့္ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ားကို ေပးေနသနည္း။ ဟိုဘက္ကမ္း ဒီဘက္ကမ္း တံတားထိုးဖို႔အတြက္ သစ္တိုင္ရွည္ရွည္ေတြကိုမ်ား ရွာခိုင္းေနသည္လား၊ ေရနက္တိုင္ စိုက္ဖို႔အတြက္မ်ား စီးေနသည့္ ျမစ္ေရ ေခ်ာင္းေရမ်ားကို ပိတ္ဆို႔တားဆီး ခိုင္းေနသည္လား။ ျမစ္ကူးတံတားတစ္ခုကိုမ်ား သုံးလအတြင္း အၿပီးေဆာက္ခိုင္း ေနသည္လား။ ဒီထက္ပို၍ စစ္သားမ်ားအေနႏွင့္ အင္ဂ်င္နီယာ ပညာရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး မည္သည့္ ညႊန္ၾကား ခ်က္ေတြ ေပးႏိုင္မည္နည္း။
သို႔ေပမဲ့ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားသည့္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ကိုယ္ႏွင့္မဆိုင္ေသာ ကိစၥမ်ားတြင္ ၀င္၍ ဆရာလုပ္ကာ အလုပ္မရွိ အလုပ္ရွာေနၾကသည္မွာ တကယ္ကို စိတ္ပ်က္စရာပင္။ အစိုးရ အသံလႊင့္ဌာနမ်ားမွ ၾကည့္လိုက္လွ်င္ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားသည္ ၎အလုပ္ မ်ားကိုပင္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် လုပ္ကိုင္ျပေနေလ့ရွိသည္။ သူတို႔ထက္ပိုၿပီး လုပ္ႏိုင္မည့္သူ မရွိသည့္ ပုံစံမ်ိဳး ခ်ိဳးေနသည္။
အမွန္စင္စစ္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား စီမံကိန္းခြင္မ်ားတြင္ ေျပာေနက် စကားလုံးမ်ားမွာ သတ္မွတ္အရည္အေသြး စံခ်ိန္စံၫႊန္း မွီရန္၊ သတ္မွတ္ရက္ထက္ ေဆာလ်င္စြာ ၿပီးစီးရန္၊ အေလအလြင့္ ဆုံးရႈံးမႈ မျဖစ္ရန္၊ လုပ္ငန္းခြင္တြင္ ေဘးအႏၱရာယ္ ကင္းရွင္းရန္၊ ေန႔မအား ညမအား ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ရန္ စသည့္ အပ္ေၾကာင္း ထပ္ေနေသာ စကားမ်ားသာ ျဖစ္သျဖင့္ ပညာရွင္မ်ား ၿငီးေငြ႔လာၾကသည္။ ပညာရွင္မ်ားက လိုလားသည္မွာ စီမံကိန္းခြင္အတြင္း ပံ့ပိုးမႈ ဘိလပ္ေျမ၊ သံေခ်ာင္း၊ အုတ္၊ သဲ၊ ေငြေၾကးဆိုင္ရာ လိုအပ္ခ်က္မ်ား ျဖည့္ဆည္းခ်က္ကို ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ပါသည္။ လက္ေတြ႕နယ္ပယ္တြင္မူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားက အျပစ္ရွာရန္ႏွင့္ သတ္မွတ္ရက္ထက္ ေစာစီးစြာ ၿပီးစီးရန္ လာေရာက္ ဖိအားေပးျခင္းသာ ႀကဳံေတြ႔ေနရသည္။
ထိုသို႔ အဓိပၸာယ္မရွိေသာ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ားကို (၂) နာရီခန္႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား လာေရာက္ ေပးရန္အတြက္ ၎တို႔မလာခင္ (၃) ရက္ခန္႔ကတည္းက အတြင္းစည္း၊ အျပင္စည္း၊ အေ၀းစည္း လုံၿခဳံေရးကို ယူေပးရသည္။ ထို႔ျပင္ ဧည့္ခံႀကိဳဆိုေရးအတြက္လည္း ဖတ္ဖတ္ေမာေနေအာင္ အေျပးအလႊား လုပ္ၾကရသည္။ လံုၿခဳံေရးယူရေသာ စစ္သားမ်ား၏ စားေသာက္ေရးအတြက္ နီးစပ္ရာ ရြာမ်ား၊ ၿမိဳ႕နယ္မ်ားက တာ၀န္ယူေပးရေသးသည္။ ျပည္သူမ်ားသည္ ၎စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား၏ ခရီးစဥ္မၿပီးမခ်င္း လြတ္လပ္စြာ သြားလာခြင့္မရၾက။ သူတို႔ လာလွ်င္ ေဆး႐ုံ၊ ေဆးခန္း ပတ္၀န္းက်င္ စိမ္းလန္း စိုေျပေရးအတြက္ နလံထ လူနာမ်ားပင္မက်န္ ပန္းအတုမ်ားကို အေရးေပၚ စိုက္ခိုင္းရသည္။ ေဆးရုံမွာ မည္သည့္အခါမွွ သုံးေလ့မရွိေသာ (X –ray) ကဲ့သို႔ ကုသမႈ စက္ကိရိယာမ်ားကို ထုတ္၍ ျပသထားရသည္။
ဆရာ၀န္မ်ားက တကယ္လုိအပ္ခ်က္ျဖစ္ေသာ လူနာမ်ားအား ဂရုစိုက္ကုသမႈအတြက္ အခ်ိန္မေပးႏိုင္ေတာ့့ေပ။ ၎ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားကို ဧည့္ခံေကၽြးေမြးဖို႔အတြက္ ၀ယ္ျခမ္း ခ်က္ျပဳတ္ရေသးသည္။ လူနာမ်ားအား အသင့္အေနအထားႏွင့္ အစစ္ေဆးခံရန္ ျပင္ဆင္ခိုင္းထားရသည္။ လူအမ်ားလည္း မသက္သာေပ။ အဓိပၸာယ္မရွိေသာ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ား ေပးရန္အတြက္ ပုံမွန္လႈပ္ရွားေနေသာ ယႏၱယားတစ္ခု အဘယ္မွ် ရပ္ဆိုင္းသြားရသနည္း။ စဥ္စားၾကည့္ၾကေစခ်င္ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္ အထက္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္ အခ်က္မ်ားမွာ ဥပမာ - တစ္ခုတစ္ေလမွ်သာ ျဖစ္သည္။ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား၏ ကိုယ္ႏွင့္မဆိုင္ေသာ ကိစၥမ်ားတြင္ ၀င္၍ ဆရာလုပ္ေသာ ကိစၥမ်ားကိုသာ ခ်ေရးရလွ်င္ အေတာ္ရွည္လ်ားေသာ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ျဖစ္သြားမွာစိုး၍ အနည္းငယ္သာ ေဖာ္ျပရျခင္း ျဖစ္သည္။ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားသည္ လယ္သမားမ်ား ကိုလည္း ညႊန္ၾကားခ်က္ေပးသည္။ ပညာေရးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကိုလည္း ၀င္ ဆရာလုပ္သည္။ ေမြးျမဴေရးႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္လည္း အလြတ္မေပး။ ကူးသန္းေရာင္း ၀ယ္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္လည္း လက္၀ါးႀကီး အုပ္ေသးသည္။ ၎တို႔ႏွင့္ လြတ္ေသာေနရာ ဘယ္ေနရာမ်ား ရွိေသးသနည္း။ ဤတြင္ ႏိုင္ငံ၏ ဖခင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းကို ေျပး၍ သတိရမိသည္။ ဂ်ပန္ အေျပး အဂၤလိပ္အ၀င္မွာ အဂၤလိပ္တို႔ ေပးေသာ (၉၁) ဌာန အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို မေက်နပ္၍ က်ဆုံးသည္အထိ ၿပီးျပည့္စုံေသာ လြတ္လပ္ေရး ရေအာင္ တိုက္ပဲြ၀င္သြားခဲ့သည္။ အခုေခတ္ကာလမွာမ်ား အဖ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ရွိေနခဲ့လွ်င္ (၉၁) ဌာန အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို မေက်နပ္ခဲ့ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းသည္ ယေန႔ ဘာဌာနမွ မရေသာ ျပည္သူေတြအတြက္ ဘာလုပ္ျပေလမည္နည္း။
အပိုင္း (၂) ကို ေနာက္တစ္ပတ္တြင္ ဆက္လက္ ေဖၚျပပါမည္။
source by : http://www.photayokeking.org
